کیہ ہویا سینہ ونھ گیا یا جگر اساڈا چیر گیا
ایہ خوشی اسانوں تھوڑی اے نہیں خالی تیرا تیر گیا
گل میری نسبت کیتی اے اک نویں لباساں والے نے
ایہ لیراں لتھا کدھرے دا چمبڑ وانگوں لیر گیا
جد ویکھن میرے سوہنے نوں، سوہنے شرمندہ ہون پئے
گئی وجدی پھوک چراغاں نو، اوہ جدھر مہر منیر گیا
اکھاں وچ ڈورے مستی دے خوشیاں وچ آون پئے
اک جھٹ کھلوتا جہدے اوہ بدل اوہدی تقدیر گیا
بس اوہ دنیا تے دین دیاں قیداں تو ہو آزاد گئے
پا اپنی زلف مسلسل دی اوہ جنہاں نو زنجیر گیا
رل سونا مٹی نال گیا جد سونے نو ہتھ پایا میں
اوہ ہتھ وچ لے کے مٹی نو، مٹی نو کر اکسیر گیا
کسے کول بہا کے فضل کدی میرے دل دیاں گلاں سنیاں نہ
میں ماریا ہویا درداں دا، راہواں وچ گھت وہیر گیا
پیر فضل گجراتی
