سکیاں بھیناں
سسی سوہنی سکیاں بھیناں برہوں دے گھر جائیاں
وکھو وکھ نصیبےدونویں دُھروں لکھا لیائیاں
ایہدے ہتھوں دور بریتہ، اوہدی تھلیں وہانی
اوہ پانی نوں سکدی مر گئی، ایہہ موئی وچ پانی
ایہہ پانی وچ غوطے کھائے، اوہ پئی پھکے ریتاں
باگاں دے وچ کھیڈدیاں نے، جیہا کھاہدا موڑا
ایہدے پیش پئے سرکنڈے، اوہدے اکو روڑا
ٹُردیاں دونہاں نوں کس دِتا بھیڑ بھڑتھی پوکھا
ایہہ گھڑے دا دھوکھا کھا گئی، اوہ ٹلیاں دا دھوکھا
ایہدے راہ وچ بُلہن کچھاں مچھاں پان توائیاں
اوہدے راہ وچ ڈیناں بونے باشک ناگ بلائیاں
اوہدھر تتیاں لوواں وگن، ایہدھر ٹھنڈے جھولے
ایہنوں لہراں پیروں پُٹن، اوہنوں وا ورولے
اوہنوں کپر پالے لبھے، اوہنوں ظالم دھُپاں
اوہدے حصے وہن سیاپے، ایہدے حصے چُپاں
ایہدے مونڈھے بانہواں دُکھن، اوہدے پیریں چھالے
اوہ وِچ تھل دے ڈبو لیندی، ایہہ گرداب وِچالے
بھؤں بھؤں اوہدے چیتے آوے رات شراباں والی
مُڑ مُڑ پئی ستاوے ایہنوں یاد کباباں والی
پایا سُتیاں گھر اوہدے وچ دھاڑویاں نے دھاڑا
ایہنے جاگدیاں خود ہتھیں، لیا سہیڑ پواڑا
اوہنے پینڈے جھاگے، مارے ایہنے ہتھ پتھلے
ایہنے ہتھیں چھاپاں پائیاں، اوہنے پیریں چھلے
جیہڑیاں ریجھاں نال چڑہائیاں، سرے نہ چڑہیاں ونگاں
اوہنوں غیراں پٹ وگایا، ایہنوں ساکاں انگاں
اوہنے دامن لیراں کیتا، سر دے وال اُکھیڑے
ایہدے سروں دوپٹہ لاہیا پانی مار تھپیڑے
عشق نماز دونہاں نے نیتی جام محبت پیتا
ایہنے وضو چنہاں تے، اوہنے تھلیں تیمم کیتا
اُڈدی کھکھل دا وچ اکھاں اوہنے سرمہ پایا
ایہنے جھگ دریا دی لے کے مونہہ تے غازہ لایا
رل مل خاک اُڑائی اوہدی اودھر اُشتر باناں
ایدھر ایہدی بیڑی اُتے گئیاں بیٹھ نناناں
ٹھلاں بن کے وچ دریاویں اُٹھن ایہدیاں ہُوکاں
صحراواں وچ نال ہنیری شوکن اوہدیاں کُوکاں
اِکو جہے دونہاں دے متھے وکھو وکھ براتاں
اوہنوں شِکر دوپہراں کھاہدا، ایہنوں کالیاں راتاں
وکھو وکھ مُریدنیاں نے ملے پِیر نیارے
ایہہ لگ گئی خضر دے دامن، اوہ الیاس چتارے
دونہاں تائیں وکھو وکھرا دِتا گیا تعلقہ
اوہ خُشکی دا حلقہ لے گئی، ایہہ پانی دا حلقہ
وکھّو وکھرے رستے پئیاں، اوڑک نُوں رل گئیاں
وچ دربار صدق دے دونویں، فضل برابر رہیاں
پیر فضل گجراتی
