انج حالوں بے حال نی ماۓ
بھل گئی اپنی چال نی ماۓ
اونے پھٹ میرے جُسے تے
جنے تیرے وال نی ماۓ
دوزخ تیتھوں دوری، جنت
تیرے آل دوال نی ماۓ
ہن تے کجھ نئیں نظریں آؤندا
ہور اک سورج بال نی ماۓ
میں دریاواں دا ہانی ساں
تَرنے پے گئے کھال نی ماۓ
میری چنتا چھڈ دے، ایتھے
رُلدے سبھ دے بال نی ماۓ
میرا متھا چمیاں تینوں
ہو گئے چوّی سال نی ماۓ
ہر چھوٹی وڈی آفت وچ
توں سیں ساڈی ڈھال نی ماۓ
ہن نہ دُدھ پیائیں پورا
وڈے ہون نہ بال نی ماۓ
جہنوں ملیئے پھاہ لیندا اے
ہر بندہ کوئی جال نی ماۓ
شہر دے سکھ کیہ لکھاں تینوں
مل نہیں لبھدی دال نی ماۓ
افضل احسن لوہا سی، پر
کھا گیا درد زنگال نی ماۓ
بھل گئی اپنی چال نی ماۓ
اونے پھٹ میرے جُسے تے
جنے تیرے وال نی ماۓ
دوزخ تیتھوں دوری، جنت
تیرے آل دوال نی ماۓ
ہن تے کجھ نئیں نظریں آؤندا
ہور اک سورج بال نی ماۓ
میں دریاواں دا ہانی ساں
تَرنے پے گئے کھال نی ماۓ
میری چنتا چھڈ دے، ایتھے
رُلدے سبھ دے بال نی ماۓ
میرا متھا چمیاں تینوں
ہو گئے چوّی سال نی ماۓ
ہر چھوٹی وڈی آفت وچ
توں سیں ساڈی ڈھال نی ماۓ
ہن نہ دُدھ پیائیں پورا
وڈے ہون نہ بال نی ماۓ
جہنوں ملیئے پھاہ لیندا اے
ہر بندہ کوئی جال نی ماۓ
شہر دے سکھ کیہ لکھاں تینوں
مل نہیں لبھدی دال نی ماۓ
افضل احسن لوہا سی، پر
کھا گیا درد زنگال نی ماۓ
افضل احسن
