جدید پنجابی شاعری
روحاں دی پکار
سُن ماں بولی دیا عاشقا
ساڈی لو ناں بھری پکار
جدوں ونڈ ہوئی پنجاب دی
تینوں بُھل گئی چیخ پُکار
اینہاں سکھاں دے ہتھ برچھیاں
تے ہتھ کسے تلوار
اینہاں لبھ لبھ ماریاں عورتاں
جینوں کلمے نال سی پیار
اوناں دیتے گرو دے واسطے
اینہاں ایک نا منی یار
اونہاں کھو وچ چھالاں ماریاں
تے جاناں دِتیاں وار
اینہاں لاشاں بیلے سُٹیاں
جیڑا لبھیا دِتا مار
ذرا کھچ لگام سمے دی
تے پچھے چہاتی مار
اینہاں ماں تیری نال دوستا
پُچھ کیتی کی کی کار
اوتھے اج وی فصلاں رتیاں
جتھے ڈِگی لو پھوار
پڑ نظم امرتا پریت دی
تیری روح تے چلے آر
او روحاں مینوں پُچھدیاں
جناں بازی دتی ہار
ہالے اک صدی ناں گزری
تساں سکھ بنا لے یار
اینہاں گلیاں دے وچ لٹیا
ساڈی عزت تے شنگار
آج سچے بن بن بیٹھدے
تیرے اگے سکھ سردار
پچھ جا کے تارا سنگھ نوں
کیوں کیتا سی انکار
فیر آکھیا اوس ابلیس نے
جاؤ عزتاں لوء اُتار
ناں پگ چھڈی کوئی ظالماں
ناں چھڈی کوئی شلوار
اے ماں بولی وچ لُک کے
آج کٹھے ہوئے غدار
جد ویکھیا ہتھ نا کجھ وی
تاں آ کے منی ہار
اینہاں لیا سہارا قلم دا
تے چوٹھے دعوے دار
اناں سکھاں دی کرپان تے
سانوں اونا نئیں اعتبار
یاد آئی پاک زمین دی
جدوں پھس گئے وچکار
سٹ اتھرو پج الاپ دے
ایتھے نانک دا دربار
ایہہ شرم نا آئی کیندیاں
نا کیتی سوچ وچار
اج کیہڑے مونہہ نال آکھدے
سانوں مافی دے دیو یار
اناں کھچی وچ پنجاب دے
ساڈے لہو نال آپ دیوار
میرے باطن پہانبڑ مچیا
میری سانہواں وچ شرار
مینوں سمجھ نا آوے کجھ وی
میں چُکاں کی ہتھیار
جے ویلا آوے مڑ کے
تے لاہواں سب ادھار
جِنوں بابا نجمی آکھدے
ایہنوں اپنے نال اے پیار
اے پہکھا اکو شے دا
اینوں اکو شے درکار
مینوں تمغا دیوے خالصا
میرا بت بنے اوس پار
باطن رجانوی
No comments:
Post a Comment
Note: only a member of this blog may post a comment.