نواں نواں جد میرا ہویا جی ویاہ سی

 نواں نواں جد میرا ہویا جی ویاہ سی

اک پل ووہٹی دا میں کھاندا نہیں وساہ سی

اوہ وی سی ہر ویلے جی جی کردی

بڑی تابعدار سی سارے اوہ گھر دی

سارے کورے سُکھ دے مہینے لنگے دو سی

اوہنوں کسے گل دی لگی ہوئی لو سی

اک دن ادھی راتیں سُتی پئی اُٹھ پئی

دل والی گل اوہدے مُنہ وچوں پُھٹ پئی

کہن لگی دس مینوں کدوں ہونا وکھ وے

پوری نہیں پَینی توں کمائیاں کریں لکھ وے

میری من پا دے رولا اج ہی سویر نوں

ونڈ لیئے آپاں کولی چھنی تے چنگیر نوں

بڑے ای پیار نال دِتا میں جواب جی

انج دے نہ پُٹھے سِدھے ویکھو تُسی خاب جی

نویں نویں شادی ہجے کریئے نہ ونڈ جی

بِلا وجہ ما پیاں نوں کریئے نہ کنڈ جی

ہجے نکے وِیر دا ویاہ ہو لَین دے

تیری مہربانی کوئی چار سال پَین دے

چُپ جئی وٹ گئی بہانہ رہئی لبھ سی

دوجے دن ای اوہنے کھڑا کر دِتا یبھ سی

کہندی سی تعویز تیری ماں مینوں پائے نیں

رت دے کئی چِھٹے میرے اج اُتے آئے نیں

تُسی بھاویں نہ منو مینوں ہویا پک وے

میری منو جائیے میرے پیکیاں دے چَک وے

جے نہ گئیوں تے، میں جانا کلی وگ وے

لاؤنی آں ایہو جئے گھر نوں میں اگ وے

دُوجے دن ای چوری پیکیاں تے نس گئی

سوچاں دے شکنجیاں اچ جان میری پَھس گئی

دسو ایس گل وچ میرا کی قصور سی

بِلا وجہ میرے کولوں ٹُر گئی اوہ دور سی

نذیر سِدھا سادھا تے اوہ بڑی ہی چالاک سی

مینوں تے اوہ قسمے سمجھدی مذاق سی

نذیر عباس