میں تینوں کسراں دساں
میں تینوں کسراں دساں
میں تینوں کسراں آکھاں
لکھے ہندے نیں جیہڑے
پانیاں دے ریڑھ دے اُتے
اوہ وعدے توڑ نہیں چڑھدے
میں تینوں کسراں دساں
میں تینوں کسراں آکھاں
جہڑے ککھاں توں ہولے نیں
اوہناں دے موڈھیاں اُتے
بڑے ای بھار ہوندے نیں
میں تینوں کسراں دساں
میں تینوں کسراں آکھاں
جے بُوہے بھیڑ لیۓ تے
سراں تے دُھوڑ نہیں پیندی
ہنیری لنگھ جاندی اے
میں تینوں کسراں دساں
میں تینوں کسراں آکھاں
ایہ تیرے شہر دے لوکی
کدے وی گھٹ نہ کردے
کفن نوں جیب جے ہوندی
میں تینوں کسراں دساں
میں تینوں کسراں آکھاں
ایہ جہے ویلے وی آؤندے نیں
اکٹھے رہندے ہویاں وی
اکثر میل نہیں ہوندے
میں تینوں کسراں دساں
میں تینوں کسراں آکھاں
جے مُٹھ نوں کھول وی لیۓ
اُڈیکاں دی تلی اُتے
ہوا دے رنگ نہیں چڑھدے
میں تینوں کسراں دساں
میں تینوں کسراں آکھاں
جے وقتوں کھنج جائیے تے
سدا سُولاں تے لنگھدی اے
حیاتی بوسکی ورگی
رفاقت حسین ممتاز
No comments:
Post a Comment
Note: only a member of this blog may post a comment.