ہر مُکھڑے تے زردی ویکھ
جِندڑی ہوکے بھردی ویکھ
اپنے ہاسے کج کے رکھ
ایتھے کوئی نی دردی ویکھ
باہر کوئی ہنگامہ اے
کند کیوں ہلی گھر دی ویکھ
تیرا میرا اے سانجھا دیس
ناں کر دہشت گردی ویکھ
جہڑی کھوہ وِچ سُٹی آ
وت او نیکی تردی ویکھ
رت ہجر دی اکھیاں وچ
ساڈی رات گزردی ویکھ
پد ہجر دا مُکا نہیں
تائب دھوڑ سفر دی ویکھ
ناصر علی تائب
No comments:
Post a Comment
Note: only a member of this blog may post a comment.