رب نے مینوں پیدا کیتا جمیا جایا توں

 جدید پنجابی شاعری

ماں

رب نے مینوں پیدا کیتا، جَمیا جایا تُوں

میری پہلی بھُکھ نوں شِیر پوایا تُوں

تُوں ای میرا پہلا رونا سُنیا سی

روندے ہوئے نُوں پہلی وار ہنسایا توں

تُوں ای مینوں بولن دا ول دسیا سی

تختی اُتے پہلا الف لکھایا توں

ہالیں سِدھی گَل وی نئیں ساں کر سکدا

پڑھ بسم اللہ کلمہ پاک پڑھایا توں

دانہ دانہ چُن کے رزق نصیباں دا

بُرکی بُرکی میرے منہ وِچ پایا توں

خالق، رازق، مالک، رب نُوں مَُنیا میں

پر تُوں مینوں پالیا، گود کھِڈایا توں

ہس ہس بخشیا میریاں سب تقصیراں نُوں

پردہ پا کے عیباں تے، صِفتایا توں

لکھاں نے احسان تِرے میں عاجز تے

مِٹھیے مائے اِک وی نئیں جتایا توں

مشتاق عاجز