مینوں چھڈ کے کلی نوں ٹر چلیاں
تے میرے پلے کی رہ گیا
مینوں چھڈ کے کلی نوں ٹر چلیاں
تے میرے پلے کی رہ گیا
پھلاں نالوں کولیا بہاراں نالوں پیاریا
آ جا اک وار میرے دل دے قراریا
آویں تاں دکھڑے ہٹان والیا
گل سن جا نی ماہی جان والیا
مینوں چھڈ کے کلی نوں ٹر چلیا
تے میرے پلے کی رہ گیا
دس مینوں کہنے تینوں کیتا مجبور وے
کہڑی گلوں پیاریا وے جلہاں میں تندور وے
ہو کے اپنا تے غیراں سنگ رلیاں
تے میرے پلے کی رہ گیا
مکھ چن جیہا میرے ولوں موڑ کے
مینوں غماں دے چناں وچ روڑ کے
دس زندگی گزاراں کیویں کلیاں
تے میرے پلے کی رہ گیا
تیرے راہواں وچ راہ بن گئی آں
مک جان والا ساہ بن گئی آں
کی لبھیا بنا کے مینوں جھلیاں
تے میرے پلے کی رہ گیا
گن گن تارے راتاں سوچاں وچ ڈھلیاں
تیریاں اڈیکاں وچ میں مر چلی آں
کی لبھیا بنا کے مینوں جھلیاں
تے میرے پلے کی رہ گیا
ہوکے دے گیئوں لے گئیوں ہاسے
خورے ٹُر گیئوں کہڑے پاسے
کی لبھیا بنا کے مینوں جھلیاں
تے میرے پلے کی رہ گیا
مینوں پیار دے چوبارے تے چڑھا کے
پوہڑی کھچ لئی توں اکھیاں ملا کے
جدوں یاد تیری آؤندی دن ڈھلیاں
تے میرے پلے کی رہ گیا
آجا اک واری میرے دل دے قرار آ
گل سنڑ جا نی ماہی جانڑ والیا
مینوں چھڈ کے کلی نوں ٹر چلیا
تے میرے پلے کی رہ گیا
دس زندگی گزاراں کیویں کلیاں
تے میرے پلے کی رہ گیا
No comments:
Post a Comment
Note: only a member of this blog may post a comment.