سورج بوہے بوہے اپنے لہو دے دیوے بال گیا

 سورج بوہے بوہے اپنے لہو دے دیوے بال گیا

ڈُبن لگیا کلّا ڈُبیا، کوئی نہ اوہدے نال گیا

بتی دھاراں بخشے تے، احسان مِری ماں دھرتی دا

سیوا ایہدی کجھ نہ کیتی، پر نہیں دلوں خیال گیا

یاد کرے بھاویں بھُل جاوے، ایہ دنیاں دی مرضی اے

مالی نے رکھوالی کیتی، بُوٹا، بُوٹا پال گیا

حال مِرا نہ پُچھو، میں نہیں حال سناؤنا دنیا نوں

ماضی نے تے جانا ہی سی، حال وی اوہدے نال گیا

ہویا کی جے جسے وچوں پھر کوئی جسی آیا نہیں

رت پلا کے ریتاں نوں تے دے کے بانگ بلال گیا

اوہ کلمونہاں بُرا مقدر، متھے توں مر چکا اے

اودوں دا سلطان سداؤناں، جدن دا کنگال گیا

سلطان کھاروی