پَکیاں دیوِیں یار ترِیکاں
اینویں نہ پئی راہ اُڈِیکاں
تینُوں مِلیا مان حُسن دا
ساڈے مَتھے عِشق دِیاں لِیکاں
چنگی کِیتی نال اساڈے
تیرے شہر دیاں وسنِیکاں
شہراں دے وِچ لعل گنوا کے
جنگل دے وِچ مارو چِیکاں
بھولے یار دے کَن بَھر دِتے
ایہہ کِیتا کرتُوت شرِیکاں
ڈُل جاون نہ بَھرے کٹورے
آ، میں تَسّی لاواں ڈِیکاں
ویکھاں پُھل زمین تے واصفؔ
بُوٹے میں اسمان تے لِیکاں
واصف علی واصف
