انہیاں، بولیاں، گُنگیاں راتاں، نہ جیوندا نہ مردا کوئی
پل پل جُسا کھوری جاوے، گُجھا روگ اندر دا کوئی
پتھراں دے سنگ پتھر ہو گئے، شیشے دے دل والے لوک
سنگ دلاں دے آخر کد تک ترلے منتاں کردا کوئی
مدت پچھوں تیریاں یاداں، سجناں! انج اج آئیاں نیں
اکھاں ٹھنڈھیاں کردی بھانویں، چڑھدے دن دی نِمھی لو
ہاڑھ دی رُتے، سِخر دوپہرے، قہر نہ اس دا زردہ کوئی
دل دا دیوا جے بجھ جاندا، کدی نہ ہندا جگ تے چانن
لکھاں نال بہاراں لے کے، بھاویں نت سنوردا کوئی
عشق جنہاں دیاں چھلاں دے وچ، ٹھلھن نوں دل سبھ دا کردا
ٹھلھ وی پیندا جنّا کھنّا، پر ٹانواں ٹانواں تردا کوئی
عمر غنی
