ساڈی دور منزل دھیوں چن نالوں
قیدی اسی نہ سال مہینیاں دے
کریئے لَکھ تدبیراں نہیں بچ سکدے
ڈوب جاندے وِچ سفینیاں دے
انہاں عرش دا راہ وِکھاونڑا کی
ہِلے ہوئے جو روز شبینیاں دے
اکھاں والیو اکھیاں بڑی نعمت
دائم کُوکدا وانگ نابینیاں دے
دائم اقبال دائم
