پل پل کر کے بیت گیا اے ایہ وی سال حیاتی دا
فیر میں لِکھن بیٹھا واں اج عادل حال حیاتی دا
سوچ رہیا واں ایس ورھے میں کِیہ کھویا کِیہ پایا اے
میرے سِر تے دُکھ دی دُھپ اے یاں کہ سُکھ دا سایا اے
ایس ورھے وی جنگ چھڑی رہی ہر دم دُھپاں چھاواں دی
ایس ورھے وِی لاج نبھاٸی سب نے اپنے ناواں دی
ایس ورھے وی دنیا وچ انہونیاں گلاں ہوٸیاں نیں
روندیاں اکّھاں ہسیاں نیں تے ہسدیاں اکھاں روٸیاں نیں
عادل صدیقی
No comments:
Post a Comment
Note: only a member of this blog may post a comment.