اٹھ غریبا بھنگڑا پا
پُکھا اپنا ڈِھڈ وجا
جشنِ پاکستان منا
اٹھ غریبا بھنگڑا پا
جھنڈا ایہدا پَھڑ کے رکھ
نیویں اپنی کر کے اَکھ
کٹھے کر کے ساڈے کَکھ
اپنا ٹھنڈا چُلہا تا
اٹھ غریبا بھنگڑا پا
وچ امریکہ ساڈا ناں
جد تک سر تے اوہدی چھاں
کٹا چوئیے، بھانویں گاں
ایہہ لے جھنڈی نٹھا جا
اپنے بالاں نوں پرچا
اٹھ غریبا بھنگڑا پا
تینوں دھرتی سوہنی لگے
شاوا شاوا انہے ڈھگے
تانہیؤں تینوں کردے اگے
ڈانگاں سوٹے گولی کھا
وچ شریکاں ناں چمکا
اٹھ غریبا بھنگڑا پا
ول اسماناں توں نہ ویکھ
ساڈے ہتھیں تیرے لیکھ
پُکھا ساڈے ہتھاں ولے ویکھ
جناں دئیے اوناں کھا
اس دھرتی دے اسیں خدا
اٹھ غریبا بھنگڑا پا
اصلی پاکستان اسیں
تانہیؤں تے پردھان اسیں
دھرتی وی اسمان اسیں
ساڈے پیراں ہیٹھاں لا
ساڈے بہکے پیر دبا
اٹھ غریبا بھنگڑا پا
اِکو تے نہیں رہنی رُت
اِک دیہاڑے ٹُٹنے بُت
اس دھرتی دا توں ایں پُت
سُتا تیرا اجے خدا
اوکڑ کولوں نہ گھبرا
اٹھ غریبا بھنگڑا پا
ڈِھڈوں بھانویں پُکھا رہو
دُھپے بھاویں چھاویں بہو
جیوے جیوے دھرتی کہو
دودھ غذا تے مٹی پا
سدھراں دھرتی لئی دفنا
اٹھ غریبا بھنگڑا پا
وچ ہواواں پھردی واج
آؤن والا تیرا راج
تیرے ہتھیں ایہدی لاج
اپنے سُتے لیکھ جگا
اٹھ غریبا بھنگڑا پا
کَس لنگوٹا پَھڑ لے ڈانگ
کیوں نہیں دیندا اپنی بانگ
جینا لعنت بزدل وانگ
توں وی اپنا گُھنڈ ہٹا
اٹھ غریبا بھنگڑا پا
امریکہ دے یاراں کول
دھرتی دے غداراں کول
ظالم تے مکاراں کول
لوٹے تے بدکاراں کول
تیرا پاکستان گیا
اپنا پاکستان بچا
اٹھ غریبا بھنگڑا پا
پُکھا اپنا ڈِھڈ وجا
بابا نجمی
