دُھپے سڑدے رہے تے پالے ٹھردے رہے
سچے لوکی ہر اوکڑ نوں جردے رہے
جنہاں رکھی آس بگانیاں بانہواں دی
ہر میدانے اوہو ای لوکی ہردے رہے
آخر اوہو ای سوکھے رہے اس دنیا وچ
جیہڑے ہر دربارے جی جی کردے رہے
دُوجیاں دا دُکھ ونڈن والے مخلص لوک
ازلاں توں ای قسطاں دے وچ مردے رہے
لُٹ مچاون والے سب بے خوف ہوئے
لُٹے پُٹے جاون والے ڈردے رہے
کھوہ کے کھاون والے سارے رج پُج گئے
ات شرافت والے بھُکھے مردے رہے
زاہدہ صدیقی
No comments:
Post a Comment
Note: only a member of this blog may post a comment.