اج
ورہیاں پہلے
میں دنداں وچ
ہسدی نئیں ساں
پِھکا پِھکا ہاسا
چن دی
اپنے اندر دی
گھاہ چن دی
آسے پاسے
چار چفیرے
ساوے رُکھ تے
ساوی گھاہ نُوں
ویکھدی نئیں ساں
ہُنڑ جو دل آیا
سو تکیا
موت توں پہلاں
موت نُوں
چکھیا
عارفہ شہزاد
