پاکستانی،پنجابی، سندھی، بلوچی، پشتو، ہندکو، پوٹھواری،کشمیری، پہاڑی، گوجری، شینا، سرائیکی، براہوی زباناں دی شاعری دے سوہنے، سجرے تے رنگلے پھلاں نال سجیا ہویا شعری گلدستہ Punjabi, Sindh, Blochi, Pushto, Hindko, Pothwari, Kashmiri, Pahari, Gojri, Shina, Saraiki, Brahavi & other, regional, poetry
جدید پنجابی سرائیکی شاعری
کِئی دیوان کھڑ گئے ہن، اِیں پلکیں دے سہارے تے
جیویں چوڈیں دا چَن لاہندے تیڈی اَکھ دے اشارے تے
تُوں نا بولیں تاں راتاں کُوں، رُواٹاں تے اُو سَمدے ہن
جیندے وی کَن لَگے ہوئے ہِن تیڈے مِٹھرے بولارے تے
تیڈے سِر دا سِرہانڑا جے، نہ بنڑ سگیاں تاں کیا فائدہ؟
میڈی بانہیں کوں آپنڑے ہتھ کپا بے شک چا آرے تے
جدید پنجابی سرائیکی شاعری
تیرے ورد کریندائی ازلاں توں ہک پیار دا راٹھ پجاری
ودا غرض دی دار ت نچدا ہائی پل پل جہڑا چڑھدیا واری
جہڑا ساہ ساہ نال ہئی سکھ منگداں تیرے سر دے صدقے ڈیندائی
جینوں نکھڑ ک ہک پل جیونڑ وی ودھ موت توں یار ڈسیندائی
کدی سوچائی آخر تنگ آکے کیوں ہجر دے پھاہ چا گھدس
جہڑے چلدائی فقط اشاریاں تے کنجے وکھرے راہ چا گھدس
جدید پنجابی سرائیکی شاعری
تھکیڑا سِک دے سفریں دا لہاونڑ کانڑ مِل پووے
او دل کملے کوں پل ڈو پل وِلاونڑ کانڑ مل پووے
میں مونجھی تھی کے مردی جاہ ہاں پِندی دید دلبر دی
اُوکوں آکھو خدا کیتے بچاونڑ کانڑ مل پووے
نِکے لوکاں کوں نہیں مِلدے جیتھے عاشق نے بخت ہوندے
اے ازلی فرق اوقاتیں دے مِٹاونڑ کانڑ مل پووے
