جسم وٹینداں تھک پوندا ہے

 پنجابی سرائیکی شاعری

جسم وٹینداں

تھک پوندا ہے

دھوڑا آوے ڈھہہ پوندا ہے

ڈھہہ ہووے تاں ترٹ پوندا ہے

ترٹ گئے جسم کوں جوڑنڑ پوواں ٹھیک نی جڑدا

ہک ادھ حصہ ضائع تھی ویندے

ہیں ڑی کینجھا سیپ سنگھاری بھاہ لگ گئی اے

 جدید پنجابی سرائیکی شاعری

ہیں ڑی کینجھا سیپ سنگھاری بھاہ لگ گئی اے

چولے تے کئی نقش ابھاری بھاہ لگ گئی اے

اے جوگنڑ جنگل دی رانڑی پیرو رانڑی

شہر ءِچ بوچھنڑ آن اڈاری بھاہ لگ گئی اے

تیڈا دل وی پتھر ھا تے میڈا دل وی

پتھر تے ایں پتھر ماری بھاہ لگ گئی اے

طلب تاں بے طلب سے ہے ایندا امکان نئیں ہوندا

 جدید پنجابی سرائیکی شاعری

طلب تاں بے طلب سے ہے ایندا امکان نئیں ہوندا

اونویں ارمان بہوں ہوندن اونویں ارمان نئیں ہوندا

اے او نگری ہے جیندے وچ محبت بہوں وڈا جرم ہے

اتھاں بہوں لوک ملدے ہن اتھاں انسان نئیں ہوندا

میڈے لیکھ اچ خسارے ہَن خسارے ہِن تے ہوسن پئے

میں اوں ڈینہہ بہوں ڈریا رہندا جڈاں نقصان نئیں ہوندا

اگلے سال والا ونج ملسوں

 جدید پنجابی سرائیکی شاعری

اگلے سال والا ونج ملسوں

اگلے سال کوں چوکھی دیر اے

جیہڑی گال دا وعدہ کیتئی

ہنڑ اوں گال کوں چوکھی دیر اے

تیڈا سیپ کڈاں ونج مُکسی

میڈی شال کوں چوکھی دیر اے

کیا ڈسوں کیڑھی سرکار دے مرید ہیں

 کیا ڈسوں کیڑھی سرکار دے مرید ہیں 

اللہ سئیں دے بندے ہسے یار دے مرید ہیں 

قاضی ساڈے بہرو، منصور ساڈے اندر اے

انویں ہیں مسیتڑ انویں دار دے مرید ہیں 

چٹے چٹے خمرے ہیں تخت ہزارے دے

نیلی نیلی ہیر دی مزار دے مرید ہیں 

کاں کوں کافر کیوں آہدن

 کاں کافر

لوکی پُچھدن

کاں کوں کافر کیوں آہدن؟

ہک معصوم پرندہ جیہڑا

مہمانیں دیاں خبراں ڈیندے

کہیں وسوں دیاں شانداں ڈیندے

تیڈا ہر جا نظارا ہا نظارے ہن

 تیڈا ہر جا نظارا ہا نظارے ہن

میڈے نیناں جگارا ہا جگارے ہن

تیڈے رلے تہوں شہر اچ ٹُریا آیاں

تیڈا بوچھنڑ آوارا ہا آوارے ہن

طلب ساڈی سمندر ہئی سمندر جھئیں

اوندا کوئی ہک کنارا ہا کنارے ہن

میں تماشا ہاں میڈا پیار تماشا نہ بنڑا

 میں تماشا ہاں میڈا پیار تماشا نہ بنڑا

پیار کُوں پیار سمجھ یار تماشا نہ بنڑا

میں جیکر جرم کیتے بھوئیں تے اِتھائیں محشر کر

جھیڑا اُروار دا ہے، پار تماشا نہ بنڑا

شاعری کُن دا کرشمہ نئیں اے کُئی بئی شئے ہے

کر نئیں سگدا تاں اے بے کار تماشا نہ بنڑا

نکے نکے جھیڑے پوندے

 نِکے نِکے جھیڑے پوندے

لمبڑے نکھیڑے پوندے

تیڈی گلی تھی کے ونجاں

چَن میکوں نیڑے پوندے

اصغر گورمانی

اوکوں کیندے نانویں لانواں

 دودا خان! سمجھ نی آندی

رات کوں سمدے ویلھے جیہڑی

بے نامی ہک ہنج آندی ہے

اوکوں کیندے نانویں لانواں

اصغر گورمانی

لاریں دے وچ میں وی ہوساں

 لاریں دے وچ میں وی ہوساں

زاریں دے وچ میں وی ہوساں

میڈے بعد اسمان دو ڈیکھیں

تاریں دے وچ میں وی ہوساں

تیکوں سارے چنگے لگدن

ساریں دے وچ میں وی ہوساں

میں کن اتنے پیسے کائی نئیں مسجد چندہ ڈیواں

 میں کِن اِتنے پیسے کائی نئیں

 مسجد چندہ ڈیواں

میں کِن اِتنا پھر وی کائی نئیں

رب دا گھر بنواواں

دل آہدے جبریل کُوں گولاں

ہِک پیغام پہنچاواں

اپنے اندر دے نال بیٹھا ہاں

اپنے اندر دے نال بیٹھا ہاں

میں قلندر دے نال بیٹھا ہاں

میں پیاسا ہاں او وی پیاسا ہے

ہک سمندر دے نال بیٹھا ہاں

دل والا دین پڑھ ہک ڈو حسین پڑھ

دل والا دین پڑھ

ہک ڈو حسین پڑھ

دل وی کتاب ہے

دل دا مکین پڑھ

ساہ میڈے اوکھے ہِن

سورہ یٰسین پڑھ

گھڑی گھڑی مجال ہے کمال ہے

گھڑی گھڑی مجال ہے، کمال ہے

اے دلبری دا حال ہے، کمال ہے

حضور بے ڈِکھی تاں نئیں اے بھوئیں سروں

جتھاں جتھاں جمال ہے، کمال ہے

جیہڑا کہیں مجبور دے ہتھوں

بھاونویں اڈدا پنچھی ہووے
کہیں وستی دا گودا ہووے
کہیں درگاہ دا وارث ہووے
بھانویں ملک دا حاکم ہووے
جیہڑا کہیں مجبور دے ہتھوں

کہیں مجبور دے بالیں کولوں

رزق کھسیندے، کافر ہوندئے

اصغر گورمانی

دنیا ہک سٹیج اے

بغاوت

دنیا ہک سٹیج اے

تے اے اداکاریں دی وستی ہے

خدا دا ناں اداکاری

خدا دے ناں اداکاری

اِتھاں مذہب اداکاری

جہانداری اداکاری

واری واری معذرت

واری واری معذرت
ڈھیر ساری معذرت
تیکوں اساں ملیے نی
شرمساری، معذرت
لوکاں کیتے جام ہن
میڈی واری معذرت

روٹی پانی اللہ دیسی

روٹی پانی اللہ دیسی

لال مدانی اللہ دیسی

سینڈل کولوں ڈردے ودوں

پیرو رانی اللہ دیسی

پیو یعقوب ولا وی ہوندے

خون کوں خون چھکیندے اصغر

بھانویں جسم جدا وی ہوندے

پتر بھلے نہ یوسف ہووے

پیو یعقوب ولا وی ہوندے

اصغر گورمانی