اے روندی رین سمجھ نی آئی

 پنجابی سرائیکی شاعری

اے روندی رین سمجھ نی آئی

میکوں درد دی دین سمجھ نی آئی

تئیں ق دے قول غلام کیتن

ساکوں عشق دی عین سمجھ نی آئی

ساحر رنگپوری

دل دا ساز وجائی رکھدی اے

 پنجابی سرائیکی شاعری

دل دا ساز وجائی رکھدی اے

ڈکھ دی ڈاکھنڑی گائی رکھدی ہے

ساکوں من دی مونجھ مراثن

انگلیں تے نچوائی رکھدی اے

ساحر رنگپوری

ساکوں ہر دم آلی نال بھنوالی ملی

 پنجابی سرائیکی شاعری

ساکوں ہر دم آلی نال بھنوالی ملی

پر نہ اج تئیں دائی دے کنیں والی ملی

میں پردیسوں روزی کر کے واپس ولیاں

کھجی ہئی نہ ویڑھے دے وچ ٹالھی ملی

تیڈے باجھوں بچڑا ویڑھا کھاونڑ لگدے

میڈی اماں میکوں تھی کے گالھی ملی

دھی دے سر اچ چاندی ہئی

 پنجابی سرائیکی شاعری

دِلڑی مونجھ توں ماندی ہئی

اُونکوں جلدی کھاندی ہئی

عشق ہا اَپنڑیاں چَساں وِچ

مُونجھ توں کئی کُرلاندی ہئی

در تے خواب کھڑوتے رہے

ساکوں نِندر نہ آندی ہئی

اوندے اگوں بولن کیتے ہر کوئی بولن سکھے

 اُوندے اگوں بولن کیتے ہر کوئی بولن سِکھے

جگرا ہے تاں سِجھ دے اگوں ڈیوا ٻالن سکھے

دنیا اُتے سب توں سوہنا ساڈے یار دا مُکھڑا 

گوگل حالی سوہنی شے کوں ٻیا گولن سکھے

ہکلاپے دے ڈکھ دا شاید اُونکوں پتہ کائے نی

اونکوں آکھو ساڈا ناں تاں کہیں دا تھیون سکھے

میں تاں اس دا مننڑ آلاں

صلو علی الحبیب

کُوڑا کٹھا کرنڑ والے لوکاں توں کیوں نفرت کراں

میں تاں اُسﷺ دا مننڑ آلاں

جیڑھا سِر تے 

کُوڑا سٹنڑ والی بڈھڑی اماں کوں وی پیار کرینداۓ

جیڑھا اونکوں تھاں دھو ڈینداۓ

جیڑھا اوندے کوتھرے ویڑھے وچوں آ کے بوکر ڈیندے

میں تاں اسﷺ دا مننڑ آلاں

ساحر رنگ پوری

تیڈا محراب تیڈا متھا ہاں

تیڈا محراب تیڈا متھا ہاں

میں محبت دی نیل کتھا ہاں

عشق میڈا خمیر ہے ساحر

میں محبت دے کانڑ لتھا ہاں

ساحر رنگ پوری

اساں دم دم نال خسارے ہیں

اَساں دم دم نال خسارے ہیں

اَساں کہیں کوں وی نہ پیارے ہیں

اَساں تیڈی سِک دے مارے ہیں

تیڈی وَستی دے ونجارے ہیں

جڈاں چڑھ کے ہجر دی سُولی تے

تیڈی سِک دے گاونڑ گاندے ہیں

تاں آپ توں باہر آندے ہیں

ساحر رنگپوری

میڈی وستی اینجھی وستی

میڈی وَستی اینجھی وَستی

 جیندے اندر  

 نِموں، کِکّر، ٹالہیاں وی ہِن

 جالیں پیلہوں والیاں وی ہِن

 ڈیلہے نال کرینہہ وی ہِن پئے

 چھاترے دار شرینہہ وی ہِن پئے

سب دے پتھر جھل ونجنڑاں ہے

سب دے پتھر جَھل ونجنڑاں ہے

اے نہ سمجھیں وَل ونجنڑاں ہے

تیڈی وَستی چھوڑ نہ ویساں

تیڈے شہر اِچ گَل ونجنڑاں ہے

موسٰیؑ وانگوں تیڈے شہر اِچ

اساں ای آخر پَل ونجنڑاں ہے

ساحر تیڈے قدمیں دے وِچ

ساحرؔ تیڈے قدمیں دے وِچ

اپنا سر میں رکھ نی چھوڑا

عشقا تیڈا کَکھ نہ رہوے

تیں تاں میڈا کَکھ نی چھوڑا

ساحر رنگپوری

پاگل پکھی آلھنڑیں دے وچ

پاگل پکھی

آلھنڑیں دے وچ

بیٹھیں بیٹھیں

چِیکی ونجن

جے کر اُڈن

ول نہ ولن

وا ءِچ رستہ

لِیکی ونجن

ساحر رنگپوری

فجریں ویلے تتر گاندن رنگ پور وچ

فجریں ویلے تِتر گاندن رنگ پور وِچ

چڑیاں، لالی، تِلیر لہندن رنگ پور وِچ

اج وی اونویں ہِیر دا حُسن سلامت ہے

اج وی کتنے رانجھے آندن رنگ پور وِچ

اج وی اونویں اندروں باہروں ہِکو جئے

ایہہ جئے سادہ لوک وی رہندن رنگ پور وِچ

رل گئی ساڈی رول طبیعت

رل گئی ساڈی رول طبیعت رنگ پور وِچ

پئے گئی ساکوں پیار دی عادت رنگ پور وِچ

اینویں سمجھو ساڈا مُرشد رانجھا ہے

اَساں کرنی پیار دی بیعت رنگ پور وِچ

رُوح کوں سِک ہے پیار دیاں پینگھاں جُھوٹن دی

لگدے تھیسی پیار ودیعت رنگ پور وِچ

وت وی ساونڑ آسن

اساں ہوسوں یا نہ ہوسوں وت وی ساونڑ آسن

چلکدے وہیے ساڈی وستی پنڈوں کھاونڑ آسن

جتنا لوک بندوقاں چا کے راہ پئے ڈکن بھانویں

لعلن سئیں دا وت وی کونجاں پھیرا پاونڑ آسن

غم دے موسم مُکنڑ والِن خشیاں جھڑ تھی ولسن

نٹ کئی ڈیکھیں ساڈے شہر اچ شہر نجاونڑ آسن