رتاں دے وچ رتاں ولیاں

 جدید پنجابی شاعری

ولگناں ولیاں

رُتاں دے وچ، رُتاں ولیاں

بندیاں دا لہو پی کے تے

ویر پلے تے

دشمنیاں پلیاں

غلام شبیر عاصم

میرے ایہناں ہاسیاں پچھے

 جدید پنجابی شاعری

میرے ایہناں

ہاسیاں پِچھے

کِنے دُکھ تے کِنّے اَتھرُو

بُکل مار کے بیٹھے نیں

میرا سینہ

چِیر کے ویکھو

چٹے ددھ وچ پانی پا کے اپنے من دی کالک ویچے

 جدید پنجابی شاعری

چِٹم چِٹّے سچ ورگے

چِٹے دُدھ وچ پانی پا کے

بُوہے بُوہے پِھر کے مُورکھ

اپنے من دی کالک ویچے

غلام شبیر عاصم

دکھ مینوں ایسراں پھنڈیا

 جدید پنجابی شاعری

دُکھ مینوں، ایسراں پھنڈیا

لوہے وانگ گیا واں چنڈیا

میرے ساہ ہُن ٹھر نئیں سکدے

وڈے وڈے دُکھ ہُن میرا

وال وی وِنگا کر نئیں سکدے

غلام شبیر عاصم

دکھ دا تنیا جال جہیا اے

 جدید پنجابی شاعری

دُکھ دا تٙنیا جال جہیا اے

پٙل وی جیویں سال جہیا اے 

چار چوفیرے ہٙڑھ دا پانی

اندر جِنج بُھچال جہیا اے

لاشاں نے ہے بُو کھلاری 

منظر اِک وبال جہیا اے

دھند تندور تے دھواں رل کے ونڈدے پھردے زہراں

 جدید پنجابی شاعری

سموگ

دُھند، تندور تے دُھواں رل کے 

ونڈدے پھِردے زہراں نیں

گُھپ ہنیریاں شاماں جاپن

دُھند وِچ

پیشی ڈیگر پہراں نیں

پنچھی، پتے، کومل کلیاں

کنکریٹ دی اچی پکی چاردیواری اتے

 جدید پنجابی شاعری

ٹاہراں

کنکرِیٹ دی اُچی پکی 

چاردیواری اُتے 

لگے ہوئے

برچِھیاں ورگے کھڑے کھلوتے 

سریے تے کنڈیالی 

تار دے تھانی  

دل دیاں کیویں دساں

 جدید پنجابی شاعری

سچ لِکھاں تے وڈھیاں جاون

میرے ہتھ دیاں نساں

چُپ رہواں تے ڈنگن سوچاں

دل دیاں کیویں دسّاں

غلام شبیر عاصم

بھکھم بھانے اک غریب ایانے نوں

 جدید پنجابی شاعری

اک غریب ایانے نوں

کل دے بھکھم بھانے نوں

اک دو بُرکیاں چَول

دوہری واری منگن توں

مار کے چنڈ روا چھڈیا تے

لہو ای سارے جُثے چوں

ایہہ کیہ راز ہے میریا ربا

 ایہہ کیہ راز ہے میریا ربا

دنوں دن ایہ

مسلمان تے کلمہ گو

گھٹدے جاون

ہٹدے جاون

تیرے گھر مسیتے وڑن توں

میرے ایہناں ہاسیاں پچھے

 میرے ایہناں ہاسیاں پِچّھے

کِنّے دُکھ تے کِنّے اتھرُو

بُکل مار کے بیٹھے نیں

میرا سِینہ چِیر کے ویکھو

غلام شبیر عاصم

سرحداں سنجیاں کیویں چھڈاں

 یومِ شہیداں

تیرا مینوں 

پیار چ بھِجے 

لفظاں دے وچ

لِکھیا ہویا

پاگل کر دین والا

خط تے مِل گیا اے