لپ کو ہنجو مٹھ کو پیڑاں

 جدید پنجابی شاعری

لپ کُو ہنجُو مُٹھ کُو پِیڑاں 

ہووے پیار دی پُونجی وے 

جیوں جیوں کراں عمر چوں منفی 

تیوں تیوں ودھدی جائے وے 

جیوندے جی اسیں کدی نہ ملیے 

بعد مویاں پر سجناں وے 

برہا تلی دھرو تے مینوں وداع کرو

 جدید پنجابی شاعری

وارو پیڑ میری دے سر توں

نین سراں دا پانی

اس پانی نوں جگ وچ ونڈو

ہر اک عاشق تانیں

پربھ جی جے کوئی بوند بچے

اوہدا آپے گھٹ بھرو

واسطہ ای میرا میرے دلے دیا محرما وے

 جدید پنجابی شاعری

واسطہ ای میرا

میرے دِلے دیا محرما وے

کُلیاں کُنیہرا گھر آ

لگی تیری دِید دی

وے تِیہہ میرے دِیدیاں نوں

اِک گُھٹ چاننی پیا

مٹی دا باوا بنڑاونی آں

 جدید پنجابی شاعری

مٹی دا باوا

مٹی دا باوا بنڑاونی آں

جھگا پاونی آں

تے اُتے دینی آں کھیسی

نہ رو مٹی دیا باویا

وے تیرا پیؤ پردیسی

مٹی دا باوا نئیوں بولدا

ہائے نی اج امبر لسے لسے

 جدید پنجابی شاعری

ہائے نی

ہائے نی اج امبر لِسے لِسے

ہائے نی اج تارے ہِسے ہِسے

ہائے نی اج پؤناں مویاں مویاں

ہائے نی جگ وسدا قبراں دِسے

ہائے نی اج پتھر ہویاں جیبھاں 

ہائے نی دِل بھریا پل پل پِھسے

لپ کو ہنجو مٹھ کو پیڑاں

 جدید پنجابی شاعری

لپ کُو ہنجُو مُٹھ کُو پیڑاں 

ہووے پیار دی پُونجی وے 

جیوں جیوں کراں عُمر چُوں منفی 

تیوں تیوں ودھدی جائے وے 

جیوندے جی اسیں کدی نہ ملیے 

بعد مویاں پر سجناں وے 

ایہہ میرا گیت کسے نہ گانا

 جدید پنجابی شاعری

ایہہ میرا گیت

ایہہ میرا گیت

کسے نہ گانا

ایہہ میرا گیت

میں آپے گا کے

بھلکے ہی مر جانا

چپ دی واج صرف عاشق دی رت سندی اے

 گیت

چُپ دی واج سُنو 

چُپ دی واج صرف عاشق دی رت سُنڑدی اے 

یاں کھنڈراں دی چھت سنڑدی اے 

یاں سپنی دی اکھ سنڑدی اے 

چُپ دی واج سنو

ہنے جو ساوے رکھاں دے وچ وا بولی اے

ڈاچی والیا موڑ مہار وے

 پنجابی لوک گیت

ڈاچی والیا موڑ مہار وے

سوہنی والیا لے چل نال وے

تیری ڈاچی دے گل وچ ٹلیاں

وے میں پیر مناون چلیاں

تیری ڈاچی دی سوہنی چال وے

ڈاچی والیا لے چل نال وے

محرم دلاں دے ماہی موڑیں گا کد مہاراں

برہن دا پنجابی گیت

محرم دِلاں دے ماہی، موڑیں گا کد مُہاراں

دن رات تڑپدے نیں، ارمان بے شُماراں

محرم دِلاں دے ماہی، موڑیں گا کد مُہاراں

یاداں دے کھمب لا کے، آئی ہاں کول تیرے

سینے دی دھڑکناں چوں، سندی ہاں بول تیرے

تیری ہی یاد اندر، میں ہر گھڑی گزاراں

سجن سانوں تینڈیاں گلوڑیاں دا چا

 سجن سانوں

تینڈیاں گلوڑیاں دا چا

تینڈیاں گلوڑیاں

گُڑے دیاں روڑیاں

جیوں چیتر دی وا

سجن سانوں

تینڈیاں گلوڑیاں دا چا

شو کمار بٹالوی

تیری یاد اسانوں منس کے کجھ پیڑاں کر گئی دان

گیت

 تیری یاد اسانوں منس کے

کجھ پیڑاں کر گئی دان وے 

ساڈے گیتاں رکھے روجڑے

نہ پیون نہ کجھ کھان وے

میرے لیکھاں دی بانہہ ویکھیو

کوئی سدیو اج لقمان وے

میرے پیراں دے نال کھہندی

 میرے پیراں دے نال کھہندی

اک سڑک جاندی ہے اس شہر نوں

شہر جس دے حسین محلاں چ

عشق میرا گواچیا ہے

شہر جس نوں کہ عاشقاں نے

شہر پریاں دا آکھیا ہے 

شو کمار بٹالوی

یار اڑیا رب کر کے مینوں ​پین برہوں دے کیڑے وے

 یار اڑیا! رب کر کے مینوں ​

پَین بِرہوں دے کیڑے وے

نیناں دے دو صندلی بُوہے ​

جان سدا لئی بھیڑے وے

​

یاداں دا اک چھنب مٹیلا ​

سدا لئی سک جائے وے

تیری یاد اسانوں منس کے

 تیری یاد اسانوں منس کے

کجھ پیڑاں کر گئی دان وے

ساڈے گیتاں رکھے روجڑے

نہ پیون نہ کجھ کھان وے

میرے لیکھاں دی بانہہ ویکھیو

کوئی سدیو اج لقمان وے

پاپی پہر سو رات دا

 پاپی پہر سو رات دا 

میں ستی تے ساہ جاگدا 

میں سُنجی سکھنی سیج تے 

ڈنگ جاگے تن دے ناگ دا 

میرا صندلی شبد تاں سوں گیا 

مونہہ ویکھے بنا خاب دا 

لوکی پوجن رب میں تیرا برھڑا

برھڑا

 لوکی پُوجن رب میں تیرا بِرھڑا

وے سانوں سو مَکیاں دا حج 

وے تیرا بِرھڑا

لوک کہن میں سورج بنیا

لوک کہن میں روشن ہویا

سانوں کیہی لا گیا اگ

لفظ میں کل لفظ چنڑدا سی

لفظ

میں کل لفظ چنڑدا سی

اک لفظ بوہڑ تے بیٹھا سی

تے اک پپل تے

اک میری گلی وچ

تے اک گھڑے وچ پیا سی

جی چاہے پنچھی ہو جاواں

پنچھی ہو جاواں

جی چاہے پنچھی ہو جاواں

اُڈدا جاواں، گاوندا جاواں

ان چھوہ سِکھراں نو چھوہ پاواں

ایس دُنیا دیاں راہواں بھل کے

پھیر کدی واپس نہ آواں

جی چاہے پنجھی ہو جاواں

جاگی نویں سویر، بیلیؤ

جاگی نویں سویر، بیلیؤ

جاگی نویں سویر

کرناں اگیاں نور پسریا، ہویا دور ہنیر

جاگی نویں سویر