ندیاں نال کنارے ملدے

 جدید پنجابی شاعری

ندیاں نال کنارے ملدے

آپے نئیں وچارے ملدے

رنگ ہجر تے راحت چیتا

چیتر رتے چارے ملدے

صابر ناز

روپ سجاندائے گوٹے دا

 جدید پنجابی شاعری

روپ سجاندائے گوٹے دا

دھن جگرا اے پوٹے دا

میچا لبھدا پھردا اے

جھلا ونگ دے ٹوٹے دا

اکو وٹے تلدا اے

چم کھرے تے کھوٹے دا

مار کلاوا ساہواں دا

 جدید پنجابی شاعری

مار کلاوا ساہواں دا

مان تے ٹٹے باہواں دا

میں غلطی دا پتلا واں

کاہدا ساب خطاواں دا

منزل تیرے اندر اے

نہ کر ترلا راہواں دا

لیکھاں دا سب پھیر نی جندے

 جدید پنجابی شاعری

لیکھاں دا سب پھیر نی جِندے

تُوں نہ ہنجُو کیر نی جندے

ویکھ کے سُکھ پرایا ایویں

بُلھ تے جیبھ نہ پھیر نی جندے

صابر ناز

ہتھاں دے وچ ہتھ نہ پاویں

 ہتھاں دے وچ ہتھ نہ پاویں

پے جاون تے جھٹ نہ لاویں

دُشمن اُتے نظراں رکھیں

سجناں دا وساء نہ کھاویں

ماں مَرے تے کوئی نئیں کہندا

پُتر! کلّا باہر نہ جاویں

ادھی راتیں چانن دے اکلاپے نوں

 ادھی راتیں چانن دے اکلاپے نوں 

اکھاں دے وچ اکھاں پا کے ویکھیا اے 

سجن اکھ بچا کے نیڑیوں لنگھ جاندے 

کئی واری میں اکھ بچا کے ویکھیا اے

صابر ناز

سوچنا اے پرچھاواں کیہ اے

 بندے گل گلاواں کیہ اے 

سوچنا اے پرچھاواں کیہ اے 

توں کہنا ایں بندہ کوئی نئیں 

دس اے ٹاواں ٹاواں کیہ اے

تیرا کیہ گھٹ جاندا اے ربّا 

میں وی رج کے کھاواں کیہ اے

صابر ناز

سجناں جے توں ہاسے دتے

 سجناں جے توں ہاسے دتے 

دکھ وی اچھے خاصے دتے 

لوکاں نے تے گل کیتی سی 

توں تے کھول خلاصے دتے 

ہجراں دے وچ وصلاں ساہنوں 

خورے کیہ کیہ چاسے دتے 

دل تے جرنا جان تے نئیں

 دل تے جرنا جان تے نئیں 

اے کوئی کم آسان تے نئیں 

ساگر کنڈے بیٹھا ہویاں 

قطرہ اک زبان تے نئیں 

میں تے بندہ سمجھ رئیاں 

توں کدھرے انسان تے نئیں 

اسیں ہور ویلے دے لوک ساں گئے ہور ویلے وچ آ

 اسیں ہور ویلے دے لوک ساں 

گئے ہور ویلے وچ آ 

سانوں غیراں نے تے منیا 

پر اپنے لا گئے دا

اسیں فیر وی ہس کے صابرا 

کردے رئے نبھا