کلم کلا ہو سکدا اے

 کلّم کلّا ہو سکدا اے 

ہسّن والا رو سکدا اے 

جے ہووے فنکار اُچیرا 

لہُو نال مٹی گو سکدا اے 

یار نموشی دا اِک ہنجو 

من دا بھانڈا دھو سکدا اے 

کیہہ ہویا اے دس تے سئی

کیہہ ہویا اے دَس تے سئی

رو وی لیویں، ہَس تے سئی

جنت نوں بُھل جاویں گا

میرے دل وِچ وَس تے سئی

بانہواں دے ایس جال اندر

اِک دن آ کے پھَس تے سئی

جے ویلے توں جِتنا اے 

ہمت کر کے نَس تے سئی

تارے توڑ لیاواں گا

چلے میرا وَس تے سئی

ڈر کے وَیری بھَجن گے 

اپنے گھوڑے کَس تے سئی

ایسی چھیڑ غزل جس وِچ 

ہووے تھوڑا چَس تے سئی

اشرفؔ کیہہ اوقات تِری 

اپنے بارے دَس تے سئی

اشرف نقوی

ہیٹھلی اتلی کر چھڈیے

ہیٹھلی اُتلی کر چھڈیے

ہر شے پُٹھی دھر چھڈیے

جے کر اوس نوں جِتنا اے

اپنے آپ نوں ہر چھڈیے

ہور کسے وی جوگے نئیں

کانہوں تیرا در چھڈیے

ساہ لینا وی بُھل جاں گے 

جے ہُن روہی، تھر چھڈیے

دل وِچ رہن دی عادت اے 

کینویں اپنا گھر چھڈیے

ویکھ نہ پتھر ہو جاوے 

اکھ وِچ اتھرو بھر چھڈیے

ہونی ہو کے رہنی اے 

انہونی دا ڈر چھڈیے

دُکھاں ماری دھرتی نوں 

اشرف سُکھ نال بھر چھڈیے

اشرف نقوی