ہر اک اجڑی تھاں روندی اے

 جدید پنجابی شاعری

ہر اک اُجڑی تھاں روندی اے

پنج پُتراں دی ماں روندی اے

وَیریاں قاسم جِبھ وَڈھ لئی اے

جھَلی نئیں ایہہ تاں روندی اے

مہر قاسم کلوانہ

کل پرسوں دی گل اے پانڑی دی چھل اے

 کل پرسوں دی گل اے پانڑی دی چھل اے

راوی دے کدھے میں دو پکھوں پدھے

منظر عجیب ہائی محبت عجیب ہائی

عقیدت عجیب ہائی تے قربت عجیب ہائی

جوڑے حسین ہان اصل اصیل ہان تے رج کے شکیل ہان

میڈے دل کو بھانڑے میں گھتے چا دانڑے

ڈھلدی دیگر نماشاں توں پہلے زرد سورج ڈولاندا ڈٹھا اے

 ڈھلدی دیگر نماشاں توں پہلے زرد سورج ڈولاندا ڈِٹھا اے

مِٹھے چشمے دا ٹھڈھا پانڑی تیلک کے پتھراں توں ڈھاندا ڈٹھا اے

حسین موسم، حسین منظر، پہاڑ اُچے تے رستا تنگ اے

فلک دی نیلی وینڑی اُتے کالے بدلاں دی پتلی ونگ اے

شرابی جلوے پئے رقص کردنڑ ہر نظارے دا وکھرا رنگ اے

ہوا درختاں نوں جپھیاں پاوےعجب پیار نرالا سنگ اے

اس جگ اچ قاسم مردیاں تائیں

 اس جگ اچ قاسم مردیاں تائیں

دکھ درد ہنڈاونڑیں پوندین

ہتھاں نال جنازے سنگتاں دے

ڈھائیں مار کے چاونڑیں پوندین 

تے ہر گل تقدیر دے گل نہ پا

ہتھ پیر ہلاونڑیں پوندین

ڈھلدی ڈیگر نماشاں توں پہلے

 ڈھلدی ڈیگر نماشاں توں پہلے

زرد سورج ڈولاندا ڈھٹھا اے

ٹھڈے چشمے دا مٹھا پانڑی

تلک کے پتھراں تو ڈھاندا ڈھٹھا اے

رنگین موسم، حسین منظر

پہاڑ اُچے تے رستہ تنگ اے

راوی ویہت چنہاں دی بولی

 راوی ویہت چنہاں دی بولی 

جاپے اکو تھاں دی بولی 

دنیا اوس نوں بُھل جاندی اے

جیہڑا بُھلیا ماں دی بولی

مہر قاسم کلوانہ

لکھاری ایں تو لک سگدئے محبت دا فسانہ لکھ

 لکھاری ایں تو لک سگدئے محبت دا فسانہ لکھ

یارانے چھوڑ دے سارے تو بت روح دا یارانہ لکھ 

میں قاسم مر وی جاواں تاں میرا کردار نہیں مرنا

میں‌ حصہ نہیں زمانے دا توں خود مینوں زمانہ لکھ 

مہر قاسم کلوانہ

بندہ غیرتمند بھاویں دشن ہوے

 بندہ غیرتمند بھاویں دشن ہوے 

اودھی قدر کریوے حق بنڑدا اے 

خوددار انسان دے گھر کولوں 

با ادب لگیوے حق بنڑدا اے

بندہ ایہو جیہا قاسم دھرتی تے 

ودا راٹھ سیدھیوے دھرتی تے حق بنڑدا اے

انہاں گل اچ قاسم پھس ونجنڑاں

 انہاں گل اچ قاسم پھس ونجنڑاں

مُڑ پھس کے آکھنڑاں خیر اے

اساں گل ناں دسنڑی غیراں نوں

انہاں دس کے آکھنڑاں خیر اے

اساں نال رقیب دے لڑ پونڑاں

انہاں رس کے آکھنڑاں خیر اے

بندے بھج کے سانجھ بنڑا لیندین

 بندے بھج کے سانجھ بنڑا لیندین

پچھے ڈر نقصان تو ویندین

کئیں ہتھ دھو باہندین سنگتاں توں

کئیں کملے جان تو ویندین

اے ٹھیک اے پُھٹ گئیاں سنگتاں دے

چیتے کدنڑ دھیان توں ویندین

پنج پتراں دی ماں روندی اے

 ہر اک اُجڑی تھاں روندی اے

پنج پُتراں دی ماں روندی اے

وَیریاں قاسم جِبھ وَڈھ لئی اے

جھَلی نئیں ایہہ تاں روندی اے

مہر قاسم کلوانہ