اس دور وچ جیون دا کی چارہ کرئیے

 جدید پنجابی شاعری

اس دور وچ جیون دا کی چارہ کرئیے

جیندے جی کوِیں جینوں کنارہ کرئیے

سِگٹاں تے چھڈ چھڈائیاں نے مولٰی سائیاں

روٹی توں بِنا کوِیں گزارا کرئیے

تنویر بخاری

شعر سونا ہون تے ٹومباں اوہنوں گھڑوا دیاں

 جدید پنجابی شاعری

شعر سونا ہون تے ٹومباں اوہنوں گھڑوا دیاں

شعر سونا ہون تے ٹومباں اوہنوں گھڑوا دیاں 

سوچ شے ہووے کوئی تے اسدے ناویں لا دیاں

واج دیوے یا نہ دیوے اوسدی مرضی ہے ایہہ

فرض اے اکوار اوہدا بوہا تے کھڑکا دیاں

منیاں ہو جائے گا دو وقت دی روٹی دا آہر

ویر ورودھ نے اتاں چائیاں پیاراں دا رب وارث

 جدید پنجابی شاعری

ویر ورودھ نے اتاں چائیاں، پیاراں دا رب وارث

فکے پیندے جان یرانے، یاراں دا رب وارث

ڈُبدے سورج وانگ کہانی چھیکڑ تے آ پُجی

پہلے دن دے کیتے قول قراراں دا رب وارث

گاٹے توڑن والیاں پنڈاں پھاہ نہ مارن کدھرے

بھارے چائی پھردے دُنیا داراں دا رب وارث

میریاں تدبیراں تے اوگت ای گئیاں ساریاں

 جدید پنجابی شاعری

میریاں تدبیراں تے اؤگت ای گئیاں ساریاں

مُڑن لگیاں قدرتوں ای کُھلھ گئیاں باریاں

مُڑ پرانے مِتراں دے چیتیاں آ پائی بھیڑ

چڑھ گئیاں لاری تے جو سیٹاں توں ودھ اسواریاں

کی پتہ کی کی تماشے لگے سن راہاں دے وچ

میں جو آہمے لاہمے جھاتیاں نہیں ماریاں

کسے دی بھال وچ پے کے کھہا بیٹھے کھرا اپنا

 جدید پنجابی شاعری

کسے دی بھال وچ پے کے کھہا بیٹھے کُھرا اپنا

اسیں کی ہاں تے کہڑے ہاں کی ہن دَسیئے پتہ اپنا

تِرے مِلن توں پہلے وی میں تارے گِنڑدا رہندا ساں

تِرے مِلن توں مگروں وی ہے اوہی رت جگا اپنا

پتہ سی جھکھڑاں دے کارنامے دا، تے مُڑ کاہنوں

میں نازک شاخ اُتے پا لیا سی آلھنا اپنا

کیتا جاندا اے تے آپے کر لوو کوئی اپا

 جدید پنجابی شاعری

کیتا جاندا اے تے آپے کر لوو کوئی اپا

کیتا جاندا اے تے آپے کر لوو کوئی اپا

اوہ تے دارو دین دی تھاں زہر دے کے ٹر گیا

توڑنا ایں جے ضروری، اک پاسے، کرکے توڑ

رستے وچ کرچاں کھنڈن ایہہ ٹھیک نئیؤں بیلیا

کی اے جے کر چڑھ گئی، گھوکی ذرا کو زہر دی

گورو گنیں گن ونتا گیانی صوفی رند فقیر

 جدید پنجابی شاعری

ڈاکٹر فقیر ہوراں دے دنیا توں ٹُر جان تے

گورو، گنیں، گن ونتا، گیانی، صوفی، رند، فقیر

آگو آہری شعر ادب دا پنجابی دا پیر

ہیجل سچل پیار سنہیڑو سوجھی سوچن ہار

لیکن ہارا لیک گیا اے ان مٹویں تحریر

علم ہنر دا سیوک بن کے بنیاں اوہ پردھان

ایویں اوہنوں بابا بابا کہندے نیں تنویر

تنویر بخاری

لے گئیاں جد کھوہ کے مینوں میریاں فنکاریاں

 جدید پنجابی شاعری

لے گئیاں جد کھوہ کے مینوں، میریاں فنکاریاں

لے گئیاں جد کھوہ کے مینوں، میریاں فنکاریاں

بے مزہ ہو گئیاں مِٹھیاں چیزاں وستاں ساریاں

ترس نہیں ظالم نوں آیا، ویکھ ربا ڈاڈھیا

بالکاں دے سر چکائیاں، وقت پنڈاں بھاریاں

کی بھلا لگا رہے گا حشر تیکر کرفیو

درد دا موسم وی کی اے دل لگی اے ہور کی

 جدید پنجابی شاعری

درد دا موسم وی کی اے، دل لگی اے ہور کی

پیڑ دا بُوٹا اے بس ایہہ زندگی اے ہور کی

آپ ای ٹل جائے گی یا مینوں پیسی ٹالنی

روز واگوں اک بلا سر تے کھڑی ہے ہور کی

میری تے جگ دی لڑائی دی وجہ بس جان لؤ

سوہنیاں دے نال میری دوستی اے ہور کی

ساہاں دی زنجیر دی ای کافی اے مینوں سزا

 جدید پنجابی شاعری

ساہاں دی زنجیر دی ای کافی اے مینوں سزا

ساہاں دی زنجیر دی ای کافی اے مینوں سزا

جان دے ہن زندگی نوں ریت دی پینکھڑ نہ پا

کلا بہہ کے کرنا واں جد گلاں اپنے آپ نال

انج لگدا اے جویں کوئی ہور ای اے بولدا

قاتل اے خوشبواں دا اس باغ وچ اونتر کوئی

تڑپدے نیں غماں دکھاں دے مارے یا رسول اللہ

 عارفانہ کلام حمد نعت منقبت

تڑپدے نیں غماں  دکھاں دے مارے یا رسول اللہ 

تساڈے باہجھ ہوندے نہیں گزارے یا رسول اللہ 

کسوتے نیں بڑے ہی لیکھ ساڈے وی سوارو چا

تساں دنیا دے وگڑے کم سوارے یا رسول اللہ 

تہاڈی یاد وچ لیکھے چا لائے نیں، خدا دی سونہہ 

اسیں آندے سی جیہڑے ساہ ادھارے یا رسول اللہ 

چھٹا لفظاں دا دے کے کاغذاں تے

 جدید پنجابی شاعری

چھٹا لفظاں دا دے کے کاغذاں تے

اساں اپنا آپ کھلار چھڈیا

ونڈ چُند کے اسیں وجود اپنا 

گلوں لاہ حیاتی دا بھار چھڈیا

ہیسی کُنکا کُو مٹی دا کول ساڈے 

 اساں اوہ وی جگ توں وار چھڈیا

عمر پڑھیندیاں بڈھی ہوئی حالے علم انجانا

 جدید پنجابی شاعری

عمر پڑھیندیاں بُڈھی ہوئی، حالے علم انجانا 

سمجھ کے اپنے آپ نوں دانا، جاہل رہیا نمانا 

نادر شاہ دے لشکر وانگوں، مِدھ گیا پیراں تھلے

کہڑے وصلوں چیتے آوے، سانوں وقت پرانا

اسیں بے حرصے جہے، زردارا بزدل آں یا صوفی

سہ جانے آں ظلم تِرے نوں، سمجھ کے رب دا بھانا

حیاتی دوستو جے کربلا اے

 جدید پنجابی شاعری

حیاتی دوستو جے کربلا اے

حیاتی دوستو جے کربلا اے

شہادت پاؤن دا مینوں وی چا اے

میں اکھیاں میٹ کے پیا ویکھناں واں

اوہ میرے ساہمنے آیا کھڑا اے

نسونہاں بندیاں دے چہریاں توں

کتاباں چوں بھلا کی ٹولدا اے

کری جاندے نے انج اکھر لباں چوں

جویں جھولی چ مورا ہو گیا اے

کوئی جھالو نہ بندا ایس دا وی

بخاری وی جویں میرا بھرا اے

تنویر بخاری

رل کے تونی لاؤ جہڑا کردا سینہ زوری اے

پنجابی کلاسیکی شاعری

 رل کے تونی لاؤ جیہڑا کردا سینہ زوری اے 

توڑ اپڑے یا نہ اپڑے، میں تے گل چا ٹوری اے

کُڑیاں ونگاں لاہ سٹیاں تے جھپھ لئیاں نے مُنڈیاں نے

بابا! تُوئیوں ای چُپ کر جا، کھچ جے بالاں بھوری اے

کلیاں پڑدے وچ کھلو کے، ڈانگاں کھاندیاں رہنا ایں

بھج کے رب دے اُہلے ہوئیے، عرش نوں کہڑی موری اے

سیون اپ دی بوتل وانگوں کھا جاندی سرکار ابالا

 سیون اپ دی بوتل وانگوں کھا جاندی سرکار اُبالا

جھوٹھیاں وانگوں اوہدے ساہنویں سچ آکھن توں ڈردا رہیا واں

میرا وزن جے ہندا کوئی، ڈب نہ جاندا میں ہن تیکر

جین سمندرے ہولا ہو کے تیلے وانگوں تردا رہیا واں

تنویر بخاری

لے گئیاں جد کھوہ کے مینوں میریاں فنکاریاں

لے گئیاں جد کھوہ کے مینوں، میریاں فنکاریاں

بے مزہ ہو گئیاں مٹھیاں چیزاں وستاں ساریاں

ترس نہیں ظالم نوں آیا، ویکھ ربا ڈاڈھیا

بالکاں دے سر چکائیاں، وقت پنڈاں بھاریاں

کی بھلا لگا رہے گا حشر تیکر کرفیو

رکھو گے کد تیک انج ہی بند بوہے باریاں