کیہ دساں کیہ روپ تیرا اے

 جدید پنجابی شاعری

کیہ دساں کیہ رُوپ تیرا اے

وگدے ہوئے دریاواں وانگوں

ساون وچ گھٹاواں وانگوں

نکلیاں دلوں دُعاواں وانگوں

بوڑھ دیاں اے چھاواں وانگوں

کیہ دساں۔۔۔۔

کل انبیاء دے جگ تے سردار آ گئے

 پنجابی نعتیہ کلام

کل انبیاء دے جگ تے سردار آ گئے

رب دی رضا دے مالک و مختار آ گئے

اوہناں دی بخششاں دا سامان ہو گیا

جیہڑے وی مصطفیٰؐ دے دربار آ گئے

جنہے غماں دے مارے ہے سی بے آسرا

اوہناں نوں سینے لاؤن لئی غمخوار آ گئے

یار سہانے پل کرنے آں

 جدید پنجابی شاعری

یار سہانے پل کرنے آں

آ جا بہہ کے گل کرنے آں

گل سن جھگڑے ہو جاندے نیں

بہہ کے سب دا حل کرنے آں

میرے نال توں ٹر تے سہی

جو توں آکھیں رل کرنے آں

جھوٹا ای سہی یار تے ہے نا

جدید پنجابی شاعری

جھوٹا ای سہی یار تے ہے نا

اوہدے نال بہار تے ہے نا

اج میں چوڑی توڑ کے پچھوں

اوہدا میرا پیار تے ہے نا

من سلوٰی نہیں فر وی خیر اے

روٹی نال اچار تے ہے نا

بزی کہہ کے ٹال مٹال نا کریا کر

 جدید پنجابی شاعری

بِزی کہہ کے ٹال مٹال نا کریا کر

سِدھا کہہ دے؛ مینوں کال نا کریا کر

دن وعدے دا صدیاں وانگوں لنگھدا اے 

ویکھ لے ساڈے پَل تُوں سال نا کریا کر

ندیم افضل

تیرا ناں میں دس کے ساڑے

 تیرا ناں میں دس کے ساڑے

کئی بندے تے ہس کے ساڑے

جتھے لوک اجاڑن آئے 

اوتھے فر میں وس کے ساڑے

ندیم افضل

کراں دن رات ایہو ای دعاواں یا رسول اللہ

 عارفانہ کلام

کراں دن رات ایہو ای دعاواں یا رسول اللہ

کدے میں ول وی ہو جاون نگاہواں یا رسول اللہ 

مدینے جان دا مینوں اذن کدھرے عطا ہووے

سبھے عرضاں سبھے درداں سنانواں یا رسول اللہ 

بلا کے اپنے روضے تے کرم دی جھات وی پاؤ

گنہگاراں تے کر دیوو عطاواں یا رسول اللہ 

پھٹ جگر دا ہس کے سینا پیندا اے

پھٹ جگر دا ہس کے سِینا پیندا اے

دھوکھا کھا کے غصہ پینا پیندا اے

اس جہاں دے ایڈے سخت اصول نے میاں

مرنے تیکر ایتھے جینا پیندا اے

ندیم افضل

الف انار ب بکری پ پنکھا اج وی چیتے آوندے نیں

 الف انار ب بکری پ پنکھا اج وی چیتے آوندے نیں 

بچپن دے او یار پرانے اج وی چیتے آوندے نیں

سو پنجاہ نال بیشک بھانویں اج دیہاڑی لنگھدی نئیں

باپ تو لینے وڈے آنے اج وی چیتے آوندے نیں 

بچیاں کول سلیٹ تے پھٹی اج استاداں کھو لئی اے

سانوں پٹھیاں قلماں کانے اج وی چیتے آوندے نیں 

اج وارث ویکھ پنجاب نوں تے کر کوئی تدبیر

 اج وارث ویکھ پنجاب نُوں تے کر کوئی تدبیر

ایتھے کارے ہو گئے ڈاہڈڑے تیری لُٹی گئی جاگیر

کوئی کیدو نظراں لا گیا تیرا پھٹ گیا پنجاب

اج رل کے وسنا لگدا اک سُفنا تے اک خاب

سُولاں دیاں ہون حفاظتاں ایتھے ساڑے جان گلاب

تیرے جنت دیس چہ وارثا سانوں پل پل ملن عذاب

جوٹھا کھا کھا بندیاں دا

جُوٹھا کھا کھا بندیاں دا

اے بندیاں ورگے ہو گئے نے

ہُنڑ اے لکھ بنیرے بولنڑ 

کوئی اعتبار نئیں کانواں دا

ندیم افضل