واہ واہ سوہنا شہر

واہ واہ سوہنا شہر

واہ واہ سوہنا شہر سی

سوہنے سوہنے لوک

راہ جاندیاں نوں ویکھ کے

ہس کے لیندے روک

کُھلے بُوہے بارِیاں

کوئی روک نہ ٹوک

تیریاں اکھاں وچ اداسی

تیریاں اکھاں وچ اداسی

تیریاں اکھاں وِچ اداسی

تیرے مونہہ تے ہاسا

ہتھاں دے وِچ مہر محبت

اُنگلاں وِچ دِلاسا

پتا نہیں، اوہ کون ہووے گی؟

سنجے دل دے کھولے اندر

سنجے دل دے کھولے اندر

سُنجے دل دے کھولے اندر

ٹُٹے کُھسے راہی باہجوں

ہور نہ کوئی آوے

کوئی نہ پھیرا پاوے

پر توں کدھر وڑ آئی ایں

کاں کاں کاں میں کیہڑے پاسے جاں

کاں کاں کاں

کاں کاں کاں

میں کیہڑے پاسے جاں

اندر باہر چار چفیرے

ہر تھاں تیرا ناں

“کِتھے اے بئی ڈیرا تیرا

کِتھے تیرا گراں؟”

کوجھی ٹور

کوجھی ٹور

میری شکل اے تیرے وَرگی

تیری اے کِس ورگی

کُش وی مینُوں نظر نہ آوے

جِنّاں پینڈا مُکّے میرا

اونا رہ جائے ہور

کوجھی میری ٹور

اشفاق احمد

سوچاں دی ٹوٹی دے اندر

سوچاں دی ٹُوٹی دے اندر

سوچاں دی ٹُوٹی دے اندر

وقت دی کھاہدی واشل وِچّوں

تیری یاد دے تُبکے ڈِگّن

دِل دے ایس کُھرّے تے

آسے پاسے کَیجل مَیلا

قدم چَیتے دا تِلکے

آخری واری کدّوں مِلّی سَیں

کِیہ آکھیا سی مِل کے؟

کُش وی یاد نہ آوے

ٹھنڈی واہ پُرے دی وَگّے

دُھپ اسمانیں چِلکے

اشفاق احمد

سوہنے شہر دے سوہنے لوکو

سوہنے شہر دے، سوہنے لوکو

سوہنے شہر دے، سوہنے لوکو

پُھلّاں دِیاں پوشاکاں پا کے

آپس دے وِچ گلّاں کردے

مینُوں وی کُش دَسّو

میرا وی نوٹس لوو

میرے تے وی ہَسّو

اشفاق احمد

اچے اچے تکھے تکھے کالے شاہ پہاڑ

اُچّے اُچّے، تِکّھے تِکّھے، کالے شاہ پہاڑ

اُچّے اُچّے، تِکّھے تِکّھے، کالے شاہ پہاڑ

سوگ وِچ ڈُبّی ہوکے بَھردی، کنبن ہار اُجاڑ

چُپ چاں دی گُھوکر اندر

وِرلے وِرلے گھر

ٹیڈھی راہ تے ہیٹھاں تکدیاں

سوچ وی جائے ڈر

پتّھر اُتّے ٹِیڑوں ننگا، آکا باکا کاکا

بکریاں دا راکھا

بے خبر انجان

اینی گَل نہ سمجھے

اینا وی نہ جانے

رات نُوں سوون لگے

جدّوں دوپٹّہ لاہویں

کیہڑے پاسے رکّھیں

کیہڑے پاسے سوویں

اشفاق احمد

ادھی راتیں چپ چپِیتے

اَدّھی راتیں چُپ چُپِیتے

اَدّھی راتیں چُپ چُپِیتے

نازک کُڑی محلّے دی

بنھ کے گٹھڑی روگاں والی

وِچ دریا دے روڑھن چلّی

نوّیں پرانے دُکھ

شوہ دریا دے کنڈھے کنڈھے

ملّاحواں دیاں قبراں

ڈِگّے ڈھٹّھے رُکھ

ٹھنڈی واہ دے بُلّھے

سُنج مُسنجا رَستہ

کَل مکلّی ذات

مُڑ کے گھر نہ آئی

کدّے نہ پائی جھات

خبرے اوتھے ہووے

جِتّھے لوکی کہندے

چِھی مہینیاں دا دِن ہوندا اے

چِھی مہینیناں دی رات

اشفاق احمد

جے میں کالی لس لس کردی

جے میں کالی لُس لُس کردی

جے میں کالی لُس لُس کردی

مینھ دے اُتّے بِہہ کے

ہَتھ وِچ گنّا لے کے

گَل وِچ گانی پا کے

دِل وِچ ڈھولا گاندا

تیرے بُوہے آندا

کَردی مینُوں پیار؟

ویکھ! اِشارہ بدّل گیا ای

ہولی کر لے کار

اشفاق احمد

اک ڈاکو ڈاکہ ماریا

اِک ڈاکُو ڈاکہ ماریا

اِک ڈاکو ڈاکہ ماریا

میرا لُٹ لیا مال متاع

میں ہسدا وسدا رہ گیا

میری کوئی نہ چلّی واہ

دیاں سِیساں اوس بے ترس نُوں

جس جُھگہ دِتّا ڈھاہ

اوہ ڈاڈھا ڈھول ڈکیت اے

تُوں ڈاڈھا بے پرواہ

اشفاق احمد

ورھیاں پچھوں یاد نے تیری آ کنڈی کھڑکائی

وَرھیاں پِچھوں یاد نے تیری آ کُنڈی کھڑکائی

دل دے کالے بُوہے اُتّے

وَنّ سوَنّیاں شکلاں والے

چُبھک ماردے کوکیاں وِچوں

مُندری دی ٹھاک آئی

میری نونہہ نے بُوہا لاہ کے

باہر جھاتی پائی

دوویں پاسے ویکھ کے پَرتی

مینُوں پُچّھن لگّی

بابا! ایتھے کون آیا سی؟

کِس بُوہا کھڑکایا سی؟

میں کہیا، دِھیے رانیے

تیرا میرا وہم سی

تیرا میرا چا سی

اشفاق احمد

مہر محبت روہی ریتڑ

مہر، محبت، روہی، ریتڑ

عاشقیاں دے سُنجے ڈھوک

توڑ نِبھانے سِرے چڑھانے

پِیڑے گنّے سُکّے پھوک

شاہ تلقیناؔ یاری لا کے

توڑن والے اُچّے لوک

اشفاق احمد

درگاہواں تے فاتحہ مگروں

دَرگاہواں تے فاتحہ مگروں

پوڑیاں نُوں وی ہُونج لئی دا اے

بُوہے نُوں کھڑکان تُوں پہلاں

اَتھرُواں نُوں وہ پُونج لئی دا اے

اشفاق احمد

میرا کنبے اک اک لوں

میرا کنبے اِک اِک لُوں

تُوں تُوں تُوں

پینجا پنجے رُوں

پُھٹی دے وِچ گرمی تیری

وِچ گرمی خوشبو

نہ اپنا آپ لکو

کدے انھیاں کول کھلو

ایس پینجے دے طنبور نال

میرا کنبے اِک اِک لُوں

اشفاق احمد