اج پچھداں صاحب ایمان توں میں

 جدید پنجابی سرائیکی شاعری

اج پچھداں صاحب ایمان توں میں

ہر غیرت مند انسان توں میں

اج گال کریساں سچی میں

تھوڑی کڑوی ہے پر سچی ہے

ہتھ بدھ کے عرض کریندا ہاں

میں چاتے قلم بغاوت دا

نہ ہے راجہ تے نہ کوئی رانی ہے

 پنجابی سرائیکی شاعری

نہ ہے راجہ تے نہ کوئی رانڑی ہے

ایں دفعہ کوئی نویں کہانڑی ہے

کھادی ویندی ہے ہکے پاسے کوں

مونجھ ہک اکھ توں لگدے کانڑی ہے

ڈھیر گالھا ہیں میڈا بچڑاں توں

اماں دُنیا وڈی سیانڑی ہے

توں جو رستہ وٹا کے ویندا پئیں

 پنجابی سرائیکی شاعری

توں جو رستہ وٹا کے ویندا پئیں

کیا توں پیرے مِٹا کے ویندا پئیں

لگدے ولنڑ دا موڈ نئیں تیڈا

اِتنا اُچا آلا کے ویندا پئیں

میں تاں پیریں دی خاک ہم تیڈی

میکوں پیرو لہا کے ویندا پئیں

اتنی قہر دی اُک ہے وت وی بوٹا ہلدا کھڑے

 پنجابی سرائیکی شاعری

اتنی قہر دی اُک ہے وت وی بوٹا ہلدا کھڑے

میکوں لگدے پُھلیں نال اے چالاں چلدا کھڑے

ساڈے شہر اچ اج کل اوکوں ایویں ڈٹھا ویندے

چِٹے ڈینہ کوں جیویں چوک اچ بلب بلدا کھڑے

تیڈی چُنگ کوں دیر ہے حالی لحظے تانی آنویں

حالی دل دی چکی دے وچ ڈالا ڈلدا کھڑے

جیرھے ویلھے خدا کنوں ویساں

 جیرھے ویلھے خدا کنوں ویساں

دنیا داری بُھکا کنوں ویساں

موقع ملیا جے میکوں بولنڑ دا

کھریاں کھریاں سُنڑا کنوں ویساں

پہلے ڈِیوے دا ڈُکھ سمجھڑاں ہے

پچھیں ظالم ہوا کنوں ویساں