پکی پٹڑی تے ریل چلدی ہے

 پنجابی سرائیکی شاعری

پکی پٹڑی تے ریل چلدی ہے 

کچے دل دی زمین ہلدی ہے

بُکھ پلیندن غریب ساہ ڈے تے

ٻال کھا تے اے ڈین پلدی ہے

اساں ڈوہیں دے ہتھیں چھالے ہن

ساڈی قسمت وی ڈیکھ رلدی ہے

سچے رب توں رزق اگوڑیا ویندا ہا

 پنجابی سرائیکی شاعری

سچے رب توں رزق اگوڑیا ویندا ہا

بانگاں ویلھے کھیر ولوڑیا ویندا ہا

قسمت آلے ہتھ ہوسن او جنہاں توں

ڈاڈھے سیں دا کُھسہ جوڑیا ویندا ہا

راہی متاں اوکھے تھیون ہیں سانگیں

ڈینہہ کوں کُتا کینا چھوڑیا ویندا ہا

تل تے راگیں دی خود کفیلی ہے

 پنجابی سرائیکی شاعری

تل تے راگیں دی خود کفیلی ہے

پِنڑی چھوہر وی اتھ سریلی ہے

اکھ ہٹینداں تاں گار تھیندیں توں

سِنی سگریٹ ہے ہکا تیلی ہے

بلال باقر

علم دے سوجھل روہی واس دے اندر آگن

 پنجابی سرائیکی شاعری

عِلم دے سوجھل، روہی واس دے اندر آگن

ست سمندر ہِک گلاس دے اندر آگن

ما کوں ودھ الا تے میں ایں کنبن لگاں

قبری کیڑے جینویں ماس دے اندر آگن

نکڑے بل ہک خواجے سیں دی کافی پڑھی

نچ تے سب استاد کلاس دے اندر آگن

اینویں کرن نال بھلا غم چوکھا مٹھا تھیندے

 اینویں کرن نال بھلا غم چوکھا مَٹھا تھیندے

ہر بندے دے نال ودا او تِکھا مٹھا تھیندے

ہوں ہوں ویلھے راہ تیڈی تے پھُل کھنڈیر رکھینداں

جیں جیں ویلھے ٹیشن اُتے گاڈا مٹھا تھیندے

زور دے اگوں زاری آلا قول ہے واقعی سچا

استری آلا بٹن سٹوں پکھا مٹھا تھیندے