تینوں کی دساں جھلیا روحا

 جدید پنجابی شاعری

تینوں کی دساں

جھلیا رُوحا

جِندڑی لمی کہانی

لکھ سُکاواں

پر نہ سُکے

دل اکھیاں دا پانی

اکھیاں نے پار اک کہار سا خورے کدھر گیا

اکھیاں نے پار اک کہار سا خورے کُدھر گیا

ہک سدھراں ناں دربار سا خورے کُدھر گیا

بیلے کسے نی یاد نے لُگے لغنڑ پئے

چڑیاں ناں جیڑا ڈار سا خورے کُدھر گیا

سچ امبے نی ایہے جئی ڑہک اے

سچ

سچ اَمبے نی
ایہے جئی ڑِہک (ہڑیک) اے
اس کی جتنا دَبّو
اتنا سوہنا
بُوٹا جَمسی
مِٹھیاں اَمبیاں

مہاڑی تہاڑی: سکھ نیاں کنکاں

مہاڑی تُہاڑی

سُکھ نِیاں کنکاں

کدُوں جَمسن

خورے دل نی باڑی وِچ

ربّا! ساڑی جِندڑی لَنگھی

اِسّے مہاڑی تُہاڑی وِچ

سید آل عمران

بھیت: حیاتی نے بوٹے نالوں

بھیت

حیاتی نے بُوٹے نالوں

روز اِک پَتر ڈؐھناں

اِس بُوٹے نی

ٹھنڈی چھامیں

کدوں جِئیاں اَسّاں بِہناں

ایہہ مولا جانے

سید آل عمران

کوئی کنگری چولے نی

کوئی کِنگری چولے نی

خیر کریں ربّا

پردیسی ڈھولے نی

سید آل عمران

اتھروں: پوٹھواری شاعری

پنجابی پوٹھواری پوٹھوہاری پہاڑی شاعری

اتھروں

ہِک بُڈھی
بالاں نے وِچ اڑے تے مٹی
بیہڑے وِچوں
دُکھ نا گُدڑ ہُونجے
بھاری نال خواب پئی میلے
اِسے امیدے

پھٹ نہ پھرول سائیاں

پنجابی پوٹھواری پوٹھوہاری پہاڑی شاعری

پھٹ نہ پھرول سائیاں

دِلے نیاں آہلیاں چوں

سوچاں نیاں دیویاں نی

لوئی کی نہ مار پھُوکاں

سید آل عمران

کہانی توئی کے دساں جھلیا روحا

پنجابی پوٹھواری پوٹھوہاری پہاڑی شاعری

کہانی

تُوئی کے دَساں
جَھلیا رُوحا
جِندڑی لَمی کہانی
لکھ سُکاواں
پر نہ سُکے
دل اکھیاں ناں پانی

سید آل عمران

سدھر چڑیاں رونیاں آہلنیاں اندر

پنجابی پوٹھواری پوٹھوہاری پہاڑی شاعری

سَدھر

چِڑیاں رونیاں
آہلنیاں اندر
کِھڑ کِھڑ ہسنے گِدھ
کدے تے جُھلسن
سُکھ نیاں واواں
کدے تے ہوسی سِدھ

سید آل عمران

فرض رلی ملی کے اچھو لوکو

پنجابی پوٹھواری پوٹھوہاری پہاڑی شاعری

فرض

رَلی مِلی کے اَچھو لوکو
ظلم نے نَکے پٹی چھوڑاں
فِیر اس سوہنی مٹی وچوں
سُکھ نے موتی لوڑاں
ہَسن وَسن سب بُھکے ترہیائے

ساری دنیا اس ناں ولا

پنجابی پوٹھواری پوٹھوہاری پہاڑی شاعری

ساری دنیا اس ناں ولا
جیہڑا ڈاہنا عرش مصلا
او بدلاں چوں پانی گیڑے
دور بسی کے دِسے نیڑے
زِوِیاں وِچوں ساول کڈھے
بے وسیاں کی لائے اڈے

سدھراں نا بوٹا ہک سدھراں نے بوٹے نالوں

پنجابی پوٹھواری پوٹھوہاری پہاڑی شاعری

سدھراں نا بُوٹا

ہک سدھراں نے بُوٹے نالوں
ڈھناں جُلنا بُور
ظالم دُھپاں ساڑی چھوڑے
اُس نے ساوے پَتر
تتیاں واء نیاں چَنڈاں کھانا
رَت ڈوہلے مزدور

سید آل عمران

نواں شہر ہک ہک پیسہ کٹھا کیتا

پنجابی پوٹھواری پوٹھوہاری پہاڑی شاعری

نواں شہر

ہک ہک پیسہ
کٹھا کیتا
تاں فیر کوٹھے چاڑھے
لمیاں لمیاں کاراں آلیاں