نسلی یار یارانے دا بھرم ہوندے

 جدید پنجابی پوٹھواری شاعری

نسلی یار یارانے دا بھرم ہوندے

کم ذات جو یاریاں توڑ جاندے

لڑ مردے اصیل میدان اندر

بد نسلے میدان چوں دوڑ جاندے

کدی مشکل مقام تے لوڑ پیندی

نیچ یاراں دے ولوں مُکھ موڑ جاندے

جتنی سوہنی ہے میرے محبوب دی اکھ

پنجابی پوٹھواری پوٹھوہاری پہاڑی شاعری

جتنی سوہنی ہے میرے محبوب دی اَکھ

اتنی سوہنی نئیں چشم غزال رکھدا

چال ویکھ کے مور شرما جاونڑ

گِنڑ گِنڑ کے قدم کمال رکھدا

سُدھ بُدھ جہان دے نئیں مینوں

ایسا بے چین کر تیرا خیال رکھدا

میں توں طنزیہ پچھدے لوگ سارے

پنجابی پوٹھواری پوٹھوہاری پہاڑی شاعری

میں توں طنزیہ پُچھدے لوگ سارے

کدھر گئے نی اپنا اکھوانڑ والے

ہُنڑ کدے وی تَکے نئیں نال تیرے

ساری عمراں لئی توڑ نبھانڑ والے

سمجھ بیٹھا ساں میں ہمدرد جس نُوں

اوہ سَن زخماں تے نمک چھڑکانڑ والے

ماں دی کی میں شان دساں

پنجابی پوٹھواری پوٹھوہاری پہاڑی شاعری

ماں دی کی میں شان دَسّاں

ماں ناں ای ٹھنڈیاں چھاواں دا اے

گَھٹ ماں تِھیں باپ دا نئیں رُتبہ

باپ راہنما مُشکل راہواں دا اے

باہجھ بہناں دے ویہڑا ویران دِسّے

بہناں رُوپ نِت رکھن دعاواں دا ے

تابعداری عباس تے آن مکی

پنجابی پوٹھواری پوٹھوہاری پہاڑی شاعری

آقا آقا کر بلایا عمر ساری

تابعداری عباسؑ تے آن مُکی

وِچ کربل دے بازو قلم ہوئے

علمداری عباسؑ تے آن مُکی

کردے رئے سینہ فگار نشتر

ذمہ داری عباسؑ تے آن مُکی

ویکھ اصغر نوں پیاسا وچ کربل

پنجابی پوٹھواری پوٹھوہاری پہاڑی شاعری

ویکھ اصغرؑ نُوں پیاسا وِچ کربل

چھم چھم نہر پئی رات روئے

ماراں چَھل جے ہووے حُکمِ رَبی

تڑفے پھڑکے وِچ جذبات روئے

اے ظلم نئیں میں تِھیں سہنڑ ہوندا

اِس دُکھ تُوں مِلے نجات روئے