فصلاں گڈیاں کھان لئی اندر ناگ پلے

 جدید پنجابی شاعری

فصلاں گڈیاں کھان لئی اندر ناگ پلے

اک اک بوٹے موت دے زہری رنگ چڑھے

ننگا پنڈا خلق دا کیہڑا کجے آ

اک اک کر کے ماندری سپاں لئے رلا

ساجد چودھری

مکھ تے چانن یاراں والا اکھ وچ بے پرواہی سی

 مُکھ تے چانن یاراں والا اکھ وِچ بے پرواہی سی

دُھپ چ جیویں گنھ ہنیرا شام سلونی آئی سی

نہ اس نے دلداری کیتی، نہ ہی اوہ ہرجائی سی

اس دا وصل ہجر دا ہوکا، درداں بھری جدائی سی

پتہ نہیں کیوں میرا اوس دا رستہ ایڈا سانجھا سی

نہ اوہ میری ہیر سیالن نہ میں اوس دا رانجھا سی

ساجد چودھری

دل دی بکل مار کے کجیا ننگ سریر

 دل دی بُکل مار کے کجیا ننگ سریر

کچا بھانڈا کُھر گیا، جو اس دی تقدیر

تردی رہی چنانہہ تے جُثے دی اک لیر

اپنا ماس کھوان ہُن کیہنوں سنت فقیر

ساجد چودھری

اک اک شے تے قبضہ اپنا باقی اللہ والی

اللہ والی

باہرجھنڈا مذہب دا لا، اندر ہٹ دلالی

گھریں وسائی چاچے دی دھی دل دے اندر سالی

ساوی چَدّر لے بستر تے تسبیح کرے جگالی

ٹھیکہ دُنیا نال مُکایا، عرشاں نال بھیالی

اِک اِک شے تے قبضہ اپنا

باقی اللہ والی

ساجد چودھری