اک مسئلے دا حل نہ آوے

 جدید پنجابی شاعری

اک مسئلے دا حل نہ آوے

پیار کرن دا ول نہ آوے

اوہ وی بیٹھی سنگدی رہندی

مینوں وی کوئی گل نہ آوے

تیری یاد توں غافل ساڈی

زندگی وِچ اک پل نہ آوے

مجبوری وچ قسم بھلانی پے گئی اے

 جدید پنجابی شاعری

مجبوری وچ قسم بُھلانی پے گئی اے

اوہدے دل وچ رات لنگھانی پے گئی اے

امبراں اُتے بیٹھا ویکھ رہیا ایں ناں

لوکاں اگے سِیس نوانی پے گئی اے

فیر اج اوہدی یاد سرہانے آ بیٹھی

فر نیندر دی گولی کھانی پے گئی اے

پوہ دیاں سرد ہواواں کولوں ڈریا اے

 جدید پنجابی شاعری

پوہ دیاں سرد ہواواں کولوں ڈریا اے

اگاں سُٹدا سُورج ٹھریا ٹھریا اے 

اوہدیاں اکھاں وِچ وی ہنجُو تَردے نیں

ایدھر میرا دل وی بھریا بھریا اے

اوکھے سوکھے میں تاں ڈنگ ٹپا لئے نیں

تُوں ایہ دس کہ تیرا کیویں سریا اے

ڈک اکھیاں دے نیر نی کڑیے

 جدید پنجابی شاعری

ڈک اکھیاں دے نِیر نی کُڑیے 

دل میرا نہ چِیر نی کُڑیے

اپنی مِٹھڑی واج دے اندر

گا وارث دی ہیر نی کُڑیے

ویلے سِر نہ دھوکہ دیویں

توڑ نہ دیویں تیر نی کُڑیے

دھند بڑی اے راہ نہیں دسدا

 جدید پنجابی شاعری

دُھند بڑی اے 

راہ نہیں دِسدا 

کُجھ نہیں سُجھدا 

کِدھر جائیے 

اج تے اپنے گھر دا راہ وی 

اونا اوکھا لگ رہیا اے 

اوہدی چٹھی ایسراں مٹھی جیوں گنے دی پور

 جدید پنجابی شاعری

اوہدی چِٹھی

ایسراں مِٹھی

جیوں گنے دی پور 

اک مُکے تے جی کردا اے

لبھ جاوے اک ہور

ساہواں اندر گُھلدا جاوے 

یاد ورہیا وے ورہیا جاندے ہوئے

 جدید پنجابی شاعری

یاد

ورہیا وے ورہیا

جاندے ہوئے ورہیا

تیرے نال جُڑیاں نیں

یاداں کُجھ سوہنیاں

اتے من موہنیاں

پر کُجھ ہوئیاں وی نیں

بس اک گوہڑی چھاں اوہ ہے میری ماں

 جدید پنجابی شاعری

امی دے نام اک نظم

لکھ لُکاواں دُکھڑے اپنے

اوہ آخر پھڑ لیندی اے

اندر تک پڑھ لیندی اے

سوچ تے پٸیاں سبھے گُنجھلاں

اک اک کر سُلجھاوے 

جین دا ڈھنگ سِکھاوے 

اوہ لہراوے تے ول کھاوے

 انہونی گل 

اوہ لہراوے

تے ول کھاوے 

جیوں سرہوں دا کھیت

میں اک بنجر

تھل دا واسی

ساہواں والا چکا رکدا جاندا اے

 ساہواں والا چکا رکدا جاندا اے

انج لگدا اے پینڈا مکدا جاندا اے

نفرت بھریاں ڈھپاں دے وچ سڑ سڑ کے

ہریا بھریا رکھ وی شکدا جاندا اے

خود نُوں بیٹھا ککھاں دے سنگ تول رہیاں

ککھاں والا پلڑا جھکدا جاندا اے