جاہ نی پیڑے پیڑ دینی ایں

 جدید پنجابی شاعری

جاہ نی پیڑے

پیڑ دینی ایں

بیڑ دینی ایں

کیہ لبھدائی

کیہ لبھدائی

پنج کے بندے

تھڑیاں تے چھڑکا سی ہوندے

 جدید پنجابی شاعری

تھڑیاں تے چھڑکا سی ہوندے

چاچے بابے بھا سی ہوندے

حُقے کٹھ دا دور سی حالے

کہی سُنی تے غور سے حالے

واہی بیجی آزاد سی حالے

نو نو ہتھ کماد سی حالے

میں تے پڑھن گئی ساں بابلا

میں تے پڑھن گئی ساں بابلا

میں کوئی مرن گئی ساں بابلا

کیہ پتہ سی ایہ ہو جانا

جیوندیاں مڑ کے گھر نہیں آنا

بابا اسحاق سہوتہ

شیشہ جھوٹ دسدا اے شیشہ تیتے ہسدا اے

 شیشہ ہسدا اے

کبھے ہتھ نوں سجا دسے

سجی اکھ نوں کبھی

پُٹھا تیرا مونہہ دکھاوے

شیشہ کردا اے ٹھگی

شیشہ جھوٹ دسدا اے

شیشہ تیتے ہسدا اے

ایہ نہ سمجھیں تیرے تک اے

 ایہ نہ سمجھیں تیرے تک اے

تیرے توں وی اُچا نک اے

میں رویا ساں لج دے پاروں

تینوں خورے کہڑا شک اے

پیار چہ جت مطلوب نئیں ہوندی

توں وی سوچیں، مینوں پک اے

مکدی گل مکاؤندا کیوں نئیں

 لُٹ لٹا کے خلقت ربدی

حصے آؤندی کھا کے سبھدی

خون رِسدے لاشے چھڈ کے

حق ہمسایہ پنڈوں کڈھ کے

آؤندا جاندا ھار پوانا اِیں

ہر مہینے جو عمرے جانا اِیں

ادھی رات کچہری لگی

 ادھی رات کچہری لگی

سُکی مِسی کھا لیندے ساں

دھوتے لیڑے پا لیندے ساں

وانڈھے شانڈھے جا لیندے ساں

واہ وہ ڈنگ ٹپا لیندے ساں

فر ادھی رات کچہری لگی

نہ کوئی کھوتے کھاندا سی

 نہ کوئی کھوتے کھاندا سی

نہ کھادوں دودھ بناندا سی

نہ چورناں کُتی رلدی سی

نہ لُچی بڑ بڑ کردی سی

نہ فتوے ہتھ پلیتاں سن

نہ وکھو وکھ مسیتاں سن