موڑن والے بیلی مکھ طوفاناں دے

 موڑن والے بیلی مُکھ طوفاناں دے

ہُندے نہیں شیدائی جُھوٹھیاں شاناں دے

سوچ سمجھ کے آکھیں، جو کجھ کہنا ایں

مُڑ واپس نہیں آؤندے تیر کماناں دے 

کوئی نہ پُچھے حال غریب نمانے دا

خان پراہنے ہندے ایتھے خاناں دے

کدی ہووے تے کوئی انسان دیکھاں

 کدی ہووے تے، کوئی انسان دیکھاں 

اپنے شوق دا ایہہ سامان دیکھاں 

دُوجے گھراں نوں جے کر دیکھنے توں

ملے ویہل، تے اپنا مکان دیکھاں 

کتھے پجیا اے سورج سدھراں دا

بدل ہٹن، تے پھیر اسمان دیکھاں

جنہاں پیار دے دیوے بالے نے

 جنہاں پیار دے دِیوے بالے نے

اوہ لوک نصیباں والے نے

اوہ نِگھیاں یاریاں کی ہوئیاں

جد پین لگے وِچ پالے نے

سانوں لوریاں نال سلا دِتا

اساں جد وی ہوش سنبھالے نے

سوچاں اتے پہرے لائے لوکاں نے

 جدید پنجابی شاعری

سوچاں اُتے پہرے لائے لوکاں نے

چار چفیرے جال وچھائے لوکاں نے

اک دُوجے توں اپنے عیب چھپاؤن لئی

ون سوّنے بھیس وٹائے لوکاں نے

لُٹ کے سوہنے، ہریاں بھریاں باغاں نوں

سیجاں اتے پھُل سجائے لوکاں نے