وقت دا بیلی ہر کوئی بندا اے شالا وقت نہ کھاوے ڈولے

 کلاسیکی پنجابی شاعری

وقت دا بیلی ہر کوئی بندا اے شالا وقت نہ کھاوے ڈولے

سجن بن دشمن ویندے جدوں وقت نوں پیندے رولے

وقت سلامت ہووے ماہی سجن آن کھلوندے نیں کولے

غلام فریدا سدا وقت نئیں رہندے او کدے ماسے تے کدے تولے

خواجہ غلام فرید

آ میڈھا ڈھولا کراں بیٹھی زاری

کلاسیکی پنجابی شاعری

آ میڈا ڈھولا کراں بیٹھی زاری

آ میڈا ڈھولا کراں بیٹھی زاری

میں مُکدی مُکاواں تُو جِتیا میں ہاری

میں لِکھ لِکھ کے چِھٹیاں ہزاراں نے پایاں

کوئی دیس تیڈے توں خبراں نہ آیاں

نہ ڈسیا ٹِکانڑا کوئی جاندی واری

اے حسن حقیقی نور ازل تینوں واجب تے امکان کہوں

 جدید پنجابی عارفانہ کلام

اے حسن حقیقی نور ازل

تینوں واجب تے امکان کہوں

تینوں خالق ذات قدیم کہوں

تینوں حادث خلق جہان کہوں

تینوں مطلق محض وجود کہوں

تینوں علمیہ اعیان کہوں

اساں سو بدمست قلندر ہئوں کڈیں مسجد ہوں کڈیں مندر

 کلاسیکی سرائیکی شاعری

اساں سو بدمست قلندر ہئوں

کڈیں مسجد ہوں کڈیں مندر ہئوں

کڈیں چور بنوں کڈیں چار بنوں

کڈیں توبہ استغفار بنوں

کڈیں زہد عبادت کار بنوں

کڈیں فسق فجوریں اندر ہئوں

وطن بیگانے ول نہیں آونڑاں یاد کیتم دلدار

 کلاسیکی پنجابی سرائیکی شاعری

وطن بے گانے ول نہیں آونڑاں یاد کیتم دلدار

کولے رہساں مول نہ سہساں ہجر دا باری بار

وِسریا سارا راج ببانڑاں، وِسر گیا گھر بار

بھانڑ منڑیساں مانڑ نبھیساں گھولے عار و یار

سُرخی کجّل مساگ گیوسے بٹھ پیا ہار سنگار

پاروں ڈسدی جھوک سجنڑ دی کیوں رہساں اروار

جندڑی لٹی تئیں یار سجن

 کلاسیکی  پنجابی شاعری

جندڑی لٹی تئیں یار سجن

کدیں موڑ مہاراں تے آ وطن

روہی دے کنڈڑے کالیاں

میڈیاں ڈکھن کناں دیاں والیاں

اساں راتاں ڈکھاں وچ جالیاں

روہی بنائوئی چا وطن

عشق تینڈے دی نہر وگے کئی تریاں کرماں والڑیاں

 کلاسیکی  پنجابی شاعری

عشق تینڈے دی نہر وگے کئی تریاں کرماں والڑیاں

کئی کوجھیاں لنگھ پار گئیاں تے روون شکلاں والڑیاں 

شکلاں ڈیکھ ن بھلیں باہروں چٹیاں تے اندروں کالڑیاں

یار فرید چا بھال بھالے عیباں والیاں دے متھے لالڑیاں 

خواجہ غلام فرید کوریجہ

جنت وڑساں نہ دوزخ وڑساں

 کلاسیکی پنجابی شاعری

جنت وڑساں نہ دوزخ وڑساں

بس یار دے کول فرید کھڑساں

جے یارﷺ فرید ہتھ پکڑ گِھدا

نہ ایتھ اَڑساں، نہ اوتھ اَڑساں

خواجہ غلام فرید کوریجہ

ساکو ہک ہے تیڈی یار طلب

 کلاسیکی پنجابی شاعری

ساکو ہک ہے تیڈی یار طلب

دِل ڈولے کھاوے نال کرب

ہے ہجر دی لمبڑی رات غضب

اتھاں میں مُٹھڑی نِت جان بلب

سوہنا خوش وسدا وِچ مُلک عرب

جِند نال ڈُکھاں دی لانب لگی

تینڈے غم لگ جاون ما کوں تینڈا وال ونگا نہ ہووے

 کلاسیک پنجابی شاعری

تینڈے غم لگ جاون ما کوں، تینڈا وال ونگا نہ ہووے

دنیا چاری ہسدا ہاں، پر دل چوری چوری رووے

عاشق دا دل شیشے وانگوں لگے ٹھیس تاں ٹُٹ کھلوے

یار فریدا اوہدا جیون کاہدا، جہندا دردی کوئی نہ ہووے

خواجہ غلام فرید کوریجہ

کجھ نین سوالی کجھ نین سوداگر

 کلاسیک پنجابی شاعری

کجھ نین سوالی کجھ نین سوداگر

رل نیناں پائیاں ہٹیاں

کجھ نین نیناں دے سودے کردے

کجھ نین بھریندے چٹیاں

کجھ نین نیناں نوں زخمی کردے

کجھ نین کریندے پٹیاں

جگ وہم خیال تے خوابے

 کلاسیک پنجابی شاعری

جگ وہم خیال تے خوابے 

سب صورت نقش بر آبے 

جے پُچھدیں حال حقیقت 

سنڑ سمجھ اُتے رکھ عبرت 

جیویں بحر محیط ہے وحدت 

کل کثرت شکل حبابے 

دلڑی لٹی تئیں یار سجن

 کلاسیک پنجابی شاعری

دِلڑی لٹی تئیں یار سجن

‎کدیں موڑ مہاراں تے آ وطن

‎روہی دے کنڈڑے کالیاں

‎میڈیاں ڈکھن کناں دیاں والیاں

‎اساں راتاں ڈکہاں وچ جالیاں

‎روہی بناؤئی چا وطن

سبھ صورت وچ وسدا ڈھولا ماہی

 کلاسیک پنجابی شاعری

سبھ صورت وچ وسدا ڈھولا ماہی

دل اساڈی کھسدا ڈھولا ماہی

رنگ برنگی اس دے دیرے 

آپے رانجھا ہیرتے کھیڑے

لک چھپ بھید نہ ڈسدا ڈھولا ماہی

آپے ہجرتے آپے میلا 

سندھڑے رہن نہ ڈینڈیاں لگڑیاں مانگھاں پل پل

 کلاسیک پنجابی شاعری

کافی

سندھڑے رہن نہ ڈینڈیاں لگڑیاں مانگھاں پل پل

روہی منگھ ملہاراں، کھمدیاں کھمدیاں اج کل

دِلڑی سُکدی دیس ڈوں، اکھڑیں ہنجواں بل بل

ڈیکھاں باغ بغوچڑے، جیہڑا جانوم جل بل

لانے پھوگ فرید دے، درد ولیندے درجل

بن یار سانول بیو کو نہیں ہذا جنون العاشقین

 کلاسیک پنجابی شاعری

بن یار سانول بیو کو نہیں ہذا جنون العاشقین 

بے او نہ آنست و نہ ایں ہذا جنون العاشقین 

تھل بر تتی رلدی ہے کیوں 

سدھ واٹ توں بُھلدی ہے کیوں 

یار است ہمدم ہمنشین 

ہذا جنون العاشقین

الیوم بصر حدید وے ہر وقت یار تے دید وے

 پنجابی کلاسیکی شاعری

الیوم بصر حدید وے

ہر وقت یار تے دید وے

کھولی عشق قلب کلید وے

تھئے گجھڑے راز پدید وے

ڈینہہ رات ساڈڑی عید وے

تھیا بُعد سخت بعید وے

دل درد توں ماندی نہ تھی درد جگر ایویں ہوندن

 پنجابی سرائیکی شاعری

دل درد توں ماندی نہ تھی دردِ جگر ایویں ہوندن 

ویسن گزر اصلوں نہ ڈر ظلم و قہر ایویں ہوندن 

ہے عشق وچ مشکل بہوں، چِت چِل اتے گپ گِل بہوں

ہمت کریں اے دل بہوں، ظلمی سفر ایویں ہوندن 

چُک پئی سسی ہک تل کنوں، پُنل ونجائس گھِل کنوں

رہ گئی مٹھی منزل کنوں اوکھے پہر ایویں ہوندن

رانجھن نے رنگ لایا نی

 رانجھن نے رنگ لایا نی مینوں

رانجھن نے رنگ لایا

رانجھن دا رنگ روپ نرالا

او یا یٰسین مزمل والا

بشری چولا پایا نی

مینوں رانجھن نے رنگ لایا

کیچم جاساں تے میں مول نہ مڑساں

 کیچم جاساں تے میں مول نہ مڑساں میرے جیوں جیوں جان بدن وچ

خان پنل دا کھوج لگیساں تے میں نقش لبھیساں من وچ

رات دِنے اٹھ بھال کریساں ہر بیلے ہر بن وچ

یار فرید اوہ بلوچ نہ بھلسی پئی کرساں وینڑں کفن وچ

خواجہ غلام فرید کوریجہ