باغ وچ جد کلی نئیں لگدی

 جدید پنجابی شاعری

باغ وچ جد کلی نئیں لگدی

کوئی شے وی بھلی نئیں لگدی

ایہہ نواں گھر عذاب لگدا

اس نوں تیری گلی نئیں لگدی

ہور کجھ دیر گلاں کر لے

شام ہالے ڈھلی نئیں لگدی

پھلاں وانگوں لگے تازہ

پنجابی شاعری

 پھلاں وانگوں لگے تازہ

بھانویں مل دا نیئں او غازہ

رات دے پچھلے پہریں آوے

گھر دے وچوں اک آوازہ

عشق دی منزل ڈاہڈی اوکھی

بھلیا تینوں کیہہ اندازہ

رکھاں وانگوں سایا کر

 رُکھاں وانگوں سایا کر

لوکاں دے کم آیا کر

شکلاں دھوکہ دیندیاں نیں

شکلاں تے ناں جایا کر

ویلا لنگھدا جاندا اے

ویلے نوں ناں ضائع کر

اوسے تھاں دی کرئیے سیر

 اوسے تھاں دی کریئے سیر

جتھے رکھے اوہنے پیر

روز فقیر دعا دیندا

سب دا بھلا تے سب دی خیر

سارے جانی دشمن نیں

کیہڑا اپنا، کیہڑا غیر

ہر ویلے آں لہر دے نال

ہر ویلے آں لہر دے نال

ساڈا گَھر اے نہر دے نال

اینی دُنیا وَدھ گئی اے

پِنڈ وی رَل گئے شہر دے نال

آصف کِنیاں یاداں نے

رات دے پِچھلے پہر دے نال

آصف شفیع