لیراں گل وچ پا کے عمر گزاری اے

 جدید پنجابی شاعری

لِیراں گل وِچ پا کے عُمر گُزاری اے

سچ دے دھکے کھا کے عمر گزاری اے

پھُلاں نالوں نازک اپنی جِندڑی نُوں

سُولاں وِچ پھسا کے عمر گزاری اے

وکھری گل اے فیر وی مینوں مِلیا نئیں

اپنا حق جتا کے عمر گزاری اے

جیویں گزری گزار بیٹھے آں

 جیویں گُزری گُزار بیٹھے آں

تینوں جِت کے وی ہار بیٹھے آں

جانے خواباں دے وِچ کیوں آ جاندے

جس نوں دل تُوں وسار بیٹھے آں

کِدرے بھُل کے تے ایتھوں گزرے گا

ایس لئی وِچ بازار بیٹھے آں

ساڈی مشکل حل نئیں ہندی

 ساڈی مشکل حل نئیں ہُندی

سجناں دے نال گل نئیں ہندی

روز مِلن دے وعدے کردے

اوہدی کِدرے کل نئیں ہندی

مِینہ ساون دے وسدے پئے نیں

اے دھرتی جل تھل نئیں ہندی

اک وی سکھ دا ساہ نئیں آیا

 اِک وی سُکھ دا ساہ نئیں آیا

اینی گل اے پھاہ نئیں آیا

اپنی مرضی جِیندے پئے آں

سانُوں رکھ رکھا نئیں آیا

مُدتاں ایتھے گُزر گئیاں نے

اودھے گھر دا راہ نئیں آیا

ساری عمر میری کم ظرفاں دی پہچان کریندیاں گزری

 ساری عمر میری کم ظرفاں دی پہچان کریندیاں گزری

جیہڑے حق نئیں رکھدے پانی دا اوہناں خون پلیندیاں گزری

کیہڑی راہ توں سوہنا آ جاوے ساڈی راہواں ویندیاں گزری

کی دسیے حال فقیراں دا شہزاد رلیندیاں گزری

مقبول شہزاد

دل دے مریض نوں آرام آؤنا چاہیدائے

 دل دے مریض نوں آرام آؤنا چاہیدائے

صبح جے نہ آویں تینوں شام آؤنا چاہیدائے

دُکھاں وِچ اپنی گزار لئی اے زندگی

تیرے ولوں سُکھ دا سلام آؤنا چاہیدائے

مقبول شہزاد

یاداں دا سرمایا دے کے جاون والے ٹر گئے نیں

 ماں دی یاد

یاداں دا سرمایا دے کے جاون والے ٹُر گئے نیں

نِکیاں ہوندیاں سانوں گود کھڈاون والے ٹر گئے نیں

اودھے وانگوں پُتر کہہ کے کِسے وی گل نال لانا نئیں

اپنی بُرکی تیرے منہ وچ پاون والے ٹر گئے نیں

جینا مرضی رو لے تینوں کِسے وی چپ کرانا نئیں

لاڈاں دے نال تینوں سینے لاون والے ٹر گئے نئیں

مقبول شہزاد

اج دی شام قضا نئیں کرنی

اج دی شام قضا نئیں کرنی

خبرے فِر ادا نئیں کرنی

جے نہ عرشاں تیکر پہنچی

اج توں بعد دعا نئیں کرنی

مقبول شہزاد

جدوں حق سچ دی گل کیتی اے

جدوں حق سچ دی گل کِیتی اے

ایتھے سارے ویری ہو گئے نیں

سانوں سولی اتے ٹنگیا اے

ساڈے منہ تے چنڈاں پئیاں نیں