یاد وچ روندیاں نے اکھیاں نمانیاں

 جدید پنجابی نعتیہ شاعری

یاد وِچ روندیاں نے اکھیاں نمانیاں

سد لو مدینے آقاﷺ کرو مہربانیاں

ساری کائنات دا خزینہ مل گیا اے

اللہ دی سوں جنہاں نُوں مدینہ مل گیا اے

جالیاں دے کول بہہ کے اوہناں موجاں مانیاں

سد لؤ مدینے آقاﷺ کرو مہربانیاں

تیرا کھاواں میں تیرے گیت گاواں یا رسول اللہ

 پنجابی عارفانہ کلام

تیرا کھاواں میں تیرے گیت گاواں یا رسول اللہﷺ

تیرا میلاد میں کیوں نہ مناواں یا رسول اللہﷺ

حلیمہ گھر کدی ویکھے کدی سرکار نوں ویکھے

میں کیہڑی سیج تیرے لئی سجاواں یا رسول اللہﷺ

تیرا میلاد میں کیوں نہ مناواں یا رسول اللہﷺ

تیرا کھاواں میں تیرے گیت گاواں یا رسول اللہﷺ

ہنجواں دے ہار پھلاں دے گجرے بنا لواں

 پنجابی عارفانہ کلام

ہنجواں دے ہار، پھُلاں دے گجرے بنا لواں

ذکرِ رسولِ پاکﷺ دی محفل سجا لواں

لگے نہ سیک دنیا دا اکھیاں دے نور نوں

چُم کے نبیؐ دے نام نوں اکھیاں تے لا لواں

رب دا گناہ گار جے کر لے نبیﷺ نوں یاد

رحمت کہوے حضورؐ دی؛ آ میں چھڑا لواں

خدایا بے پراں نوں پر لگا دے

پنجابی عارفانہ کلام

خدایا بے پراں نوں پر لگا دے

مدینہ سب نُوں سوہنے دا وکھا دے

شفاعت دی جہڑا خیرات ونڈے

اساں نوں اوہ سخی داتا وکھا دے

جنہوں ویکھاں تے مُڑ کے کجھ نہ ویکھاں

اوہ سوہنا گنبدِ خضریٰ وکھا دے

روضے دے چوفیرے نے غلاماں دیاں ٹولیاں

 پنجابی عارفانہ کلام

روضے دے چوفیرے نے غلاماں دیاں ٹولیاں 

اک پیا سُنڑدا کروڑوں دیاں بولیاں

سارا جگ موہ لیا اے سوہنے دے پیار نے

جو وی نیڑے ہویاں اوہ بنڑ گیاں گولیاں

تپدیاں پتھراں نیں سارا ٹِل لا لیا

اوہدے لڑ لگیاں جو کِتے وی نہ ڈولیاں

اوہ پہلا محمد دا ثنا خوان میں قربان

 پنجابی عارفانہ کلام

حضرت حسان ابنِ ثابت دے حضور

اوہ پہلا محمدﷺ دا ثنا خوان میں قربان

میرے تے اوس دا احسان میں قربان

تو قیر ثنا خوان دی ہے اوس دا صدقہ

محسن ہے مِرا حضرت حسان میں قربان

منبر تے کھڑا نعت پڑھے اوس نبی دی

جبریلؑ جہدے در دا اے دربان میں قربان

نوری مکھڑا تے زلفاں نیں کالیاں

 پنجابی عارفانہ کلام

نُوری مکھڑا تے زلفاں نیں کالیاں

رب بھیجدا دروداں دیاں ڈالیاں

پیار میرے آقاؐ دا سینے وچ ہووے

جھگی اوتھے رہن لئی مدنیے وچ ہووے

بندہ رج رج کے چُمے تیری جالیاں

رب بھیجدا دروداں دیاں ڈالیاں

ہندا اے کرم خوش بختاں تے سلطان مدینے والے دا

 پنجابی عارفانہ کلام

ہندا اے کرم خوش بختاں تے سلطان مدینے والے دا

کوئی قسمت والا بنڑدا اے مہمان مدینے والے دا

بلبل نوں سار چمن دی اے، وِچھڑے نوں تاہنگ مِلن دی اے

دل والے ای دل وِچ رکھدے نے ارمان مدینے والے دا

عرشی بے چین سلامی نوں، فرشی بے چین غلامی نوں

اللہ ای بہتر جانڑدا اے، کی شان مدینے والے دا

اوہ جھولی کسے نا کم دی اے جے خیر پیا وچ کوئی نئیں

 پنجابی عارفانہ کلام

اوہ جھولی کسے نا کم دی اے، جے خیر پیا وچ کوئی نئیں

اُس اکھ دے پلّے ککھ وی نئیں، جہڑی یار دے غم وچ روئی نئیں

لکھ بھاویں ہار سنگھار کرے، پئی نخرے ناز ہزار کرے

جہنوں پِیتم اپنا نا سمجھے، اوہ اجے سہاگن ہوئی نئیں

دَر دَر دے ٹھیڈے کھاویں گا، جے پٹّا نا گل وچ پاویں گا

فیر سارا زمانہ آکھے گا، ایہدا والی وارث کوئی نئیں

کرم بن کے سوہنا جے آیا نہ ہندا

 عارفانہ کلام حمد نعت منقبت

کرم بن کے سوہنا جے آیا نہ ہندا

تے غریباں دا دل مسکرایا نہ ہندا

تے سانوں گناہواں دی دھپ ساڑ دیندی

جے سر تے محمدﷺ دا سایہ نہ ہندا

فلک خوبصورت سجایا نہ ہندا

کسے شے دا ایتھے سایہ نہ ہندا

ایہہ کون آیا جدھے آیاں بہاراں مسکرا پیاں

 عارفانہ کلام نعتیہ کلام

ایہہ کون آیا جِدھے آیاں بہاراں مسکرا پیاں

کھِڑے نیں پُھل تے کلیاں ہزاراں مسکرا پیاں

بڑی خوش بخت سی ڈاچی سواری کملیؐ والے دی

حلیمہؓ ہتھ جد پھڑیاں،۔ مہاراں مسکرا پیاں

ہمیشہ جیہڑیاں محروم سن قربت دی لذت توں

قدم رکھیا نبیؐ سوہنے تے غاراں مسکرا پیاں

وچھوڑے دے میں صدمے روز جھلاں یا رسول اللہ

 پنجابی نعتیہ عارفانہ کلام

وچھوڑے دے میں صدمے روز جھلاں یا رسول اللہﷺ

کراں میں تیریاں دن رات گلاں یا رسول اللہﷺ

جدوں ویکھاں کوئی جاندا مسافر شہر تیرے نوں

کیویں وگدے ہوئے ہنجواں نوں ٹھلاں یا رسول اللہﷺ

ہوائے وگدِیئے! لے جا مدینے اتھرو میرے

تے آکھیں ہور کی میں نذر گھلاں یا رسول اللہﷺ

کوئی قسمت والا بن دا اے مہان مدینے والے دا

 پنجابی نعتیہ عارفانہ کلام

کوئی قسمت والا بنڑدا اے مہان مدینے والے دا

ہوندا اے کرم خوش بختاں تے سلطان مدینے والے دا

عرشی بے چین سلامی نوں فرشی بے چین غلامی نوں

اللہ ہی بہتر جانڑدا اے کی شان مدینے والے دا

سر کارؐ دے منن والیاں دی تاریخ گواہی دیندی اے

کر دا اے حکومت دنیا تے دربان مدینے والے دا

قرآن دسدا اے بڑائی حضور دی

 پنجابی نعتیہ عارفانہ کلام

قرآن دسدا اے بڑائی حضورﷺ دی

کہڑا کرے گا مدح سرائی حضورﷺ دی

قوسین دے مقام نے ایہہ راز کھوہلیا

اللہ ای جاندا اے رسائی حضورﷺ دی

بِن ویکھیاں جِدھے تے کروڑاں نثار نے

صورت خدا نے ایسی بنائی حضورﷺ دی

سرکار بنا لطف و عطا کون کرے گا

 پنجابی نعتیہ عارفانہ کلام

سرکارﷺ بنا لطف و عطا کون کرے گا

اُمت لئی رو رو کے دعا کون کرے گا

رب اپنے گنہگار نوں بھیجے اودے در تے

سرکارﷺ بنا معاف خطا کون کرے گا

خود فاقے رہوے، آئے سوالی نوں رجاوے

ایہہ لطف و کرم،۔ جود و سخا کون کرے گا

دل یار دا نذرانہ لے یار دے کول آئے

 نعتیہ عارفانہ کلام

دل یار دا نذرانہ لے یار دے کول آئے

محبوبؐ دی مرضی اے گل لائے یا ٹھکرائے

جنت دی نہیں خواہش مولا ایہہ تمنا ایں

محبوبؐ دے قدماں تے میری جان نکل جائے

کون ایناں نوں سمجھائے کہن اپنے جیہا اوہنوں

جہدیؐ کالیاں زلفاں دی رب آپ قسم کھائے

طہ دی شان والیا عرشاں تے جان والیا

 پنجابی نعتیہ کلام

 

طٰہٰ دی شان والیا

عرشاں تے جان والیا

کِڈا سوہنا نام تیرا

اُچا اے مقام تیرا

سچا اے کلام تیرا

دنیا تے آیا کوئی تیری نہ مثال دا

 پنجابی نعتیہ کلام

 

دنیا تے آیا کوئی تیریﷺ نہ مثال دا

میں لبھ کے لیاواں کتھوں سوہنا تیرےؐ نال دا

حُسن وی غلامی کرے، عشق تیراؐ پانی بھرے

چن سینہ چیر دیوے انگلی اشارہ کرے

جیہڑا اونہوںؐ ویکھے، پھرے دل نوں سنبھال دا

میں لبھ کے لیاواں کتھوں سوہنا تیرےؐ نال دا

کونین دے والی دا گھر بار بڑا سوہنا

 پنجابی نعتیہ کلام

 

کونین دے والیﷺ دا گھر بار بڑا سوہنا

سوہنے رب دے مدینے دا دربار بڑا سوہنا

اُنج مسجد نبویؐ دی ہر چیز نرالی اے

پر روضےؐ دے نال جُڑیا مینار بڑا سوہنا

صدیقؓ و عمرؓ عثماںؓ حیدرؓ دے میں صدقے جاں

میرے آقا کملی والےﷺ دا ہر یار بڑا سوہنا

کیڈا سوہنا نام محمد دا اس ناں دیاں ریساں کون کرے

  پنجابی نعتیہ کلام

 

کیڈا سوہنا نام محمدﷺ دا اِس ناں دیاں رِیساں کون کرے 

دو جگ تے سایہ رحمت دا ایہدی چھاں دیاں ریساں کون کرے 

دھن بھاگ حلیمہؓ دائی دا،۔ مِلیا محبُوبﷺ خدائی دا 

جدی گود اچ والی دو جگ دا اس ماں دیاں ریساں کون کرے 

جو سوہنے نے فرمایا اے، اونہاں سُن کے سیس نوایا اے 

ہن مثل محمدؐ عربی دے سجناں دیاں ریساں کون کرے