اپنی جندڑی رلدی پئی اے

 جدید پنجابی شاعری

اپنی جِندڑی رُلدی پئی اے

پر کلے نُوں کل دی پئی اے

بھانڈے ٹینڈے سانبھ لو لوکو

لہندے ولوں جُھلدی پئی اے

ہُن میں تینوں بھیڑا ای لگناے

تیری پگ جو کُھلدی پئی اے

اوہنوں فرمان دی بیماری اے

 جدید پنجابی شاعری

اوہنوں فرمان دی بیماری اے

سانوں جُھٹلان دی بیماری اے

جسم نوں جان دی بیماری اے

تاں ہوا کھان دی بیماری اے

میرے لاگے کیوں نہیں بہندا

تینوں ایمان دی بیماری اے؟

لگراں پھٹیاں پر نہ ہاسے پھٹے چڑھیا چیتر

 جدید پنجابی شاعری

چڑھیا چیتر ۔۔۔۔۔

چڑھیا چیتر لگراں پُھٹیاں پر نہ ہاسے پُھٹے

من دی رُت نوں تن دے سوکے اکھیوں کاسے پُھٹے

بُھکھی رُوح دی کُکھوں وحشی، بھکھے، پیاسے پُھٹے

تاہیوں ساڈے ویہڑے پھٹے جو اکواسے پُھٹے

چڑھیا چیتر ۔۔۔۔۔

تیریاں ایہناں اکھاں یار

 جدید پنجابی شاعری

تیریاں ایہناں اکھاں یار

پھٹر کیتے لکھاں یار

نکی جہی تے دنیا اے

تینوں کتھے رکھاں یار

صابر علی صابر

اسیں جو کجھ ہے سی بال اٹھے

جدید پنجابی شاعری

اسیں جو کجھ ہے سی، بال اٹھے

بھلا کنج نہ یار سوال اٹھے

اوہدے نال ستے، اوہدے نال اٹھے

کچی نیندرے فیر وی حال اٹھے

ایہناں عالماں توں دن نہیں چڑھنا

بانگ دین لئی کوئی بلال اٹھے

ہنیرا نال نئیں جمیا

 جدید پنجابی شاعری

ہنیرا نال نئیں جمیا

کِسے جُگنو نے دسیا اے

ہنیرا نال نئیں جمیا

تیرے پُرکھاں دا ہانی اے

بڑی لمی کہانی اے

صابر علی صابر

چڑھی وساکھی واڈھے بیٹھے

کُل جگ دے پنجابیاں نوں وساکھی دیاں ودھائیاں

چڑھی وساکھی واڈھے بیٹھے

پکی کنک وڈھیچن لگی

تکھی دُھپے بھریاں بجھیاں

ادھی رات گہویچن لگی

کہن خدا دا حصہ گھلّو

انج لگدا اے مونہہ وڈا اے گل چھوٹی اے

 چھوٹے مونہہ چوں

وڈیاں گلاں

اینیاں کو ہو چکیاں نیں

کہ ہن گل کرن توں پہلوں

انج لگدا اے

مونہہ وڈا اے

ایہہ نہ سمجھو جگ توں ہریا ہویا واں

 ایہہ نہ سمجھو جگ توں ہریا ہویا واں

پوہ دے سورج وانگوں ٹھریا ہویا واں

ہُن قتلاں تے لال ہنیری نہیں چڑھدی

بے حسے موسم توں ڈریا ہویا واں

دولت مندا تیرے کھیسے کیہ شے نیں

میں جناں کو اندروں بھریا ہویا واں

کاش میں تیرے شہر چ آواں

 بد دعا

کاش میں تیرے شہر چ آواں

اندرو اندری خبراں چلّن

پر تُوں مینوں لبھ نہ سکیں

صابر علی صابر

میں کہیا ایہہ کوئی گل تے نہیں نا

  میں کہیا! ایہہ کوئی گل تے نہیں نا

چُپ مسئلے دا حل تے نہیں نا

ٹھیک اے! میری چھاں وِرلی اے

سِر تے امبر ول تے نہیں نا

میں کہناں لہو اِکو جہے نیں

اوہ کہندا اے کھل تے نہیں نا

نہیوں نبھنا نال تے چھڈ دے

 نہیوں نبھنا نال تے چھڈ دے

مینوں میرے حال تے چھڈ دے

مینوں تیرے ورگے وادھو

تینوں وی نہیں کال تے چھڈ دے

کدی کدی تے دِل کہندا اے

روز ای جاندا اے ٹال، تے چھڈ دے

ماڑے دی تقدیر وغیرہ

ماڑے دی تقدیر وغیرہ

مُلا، پنڈت، پیر وغیرہ

جے کر مرزے سوں جاونڑ

ٹُٹ جاندے نے تیر وغیرہ

جیہڑے دن دے راہ بدلے نیں

جیہڑے دن دے راہ بدلے نیں

سجن انے واہ بدلے نیں

جد وی عالی جاہ بدلے نیں

گل نئیں بدلے، پھاہ بدلے نیں

لکھاں وریاں توں ایہہ رِیت اے

ہو کے لوک تباہ بدلے نیں

اوہو تاپ تے اوہی کھنگاں

موسم کی سوا بدلے نیں

کجھ ہوکے کجھ ہاواں بن گئے

میں صابرؔ آں، ساہ بدلے نیں

صابر علی صابر

نئیوں نبھنا نال تے چھڈ دے

نئیوں نِبھنا نال تے چھڈ دے 

مینوں میرے حال تے چھڈ دے 

تینوں مرغ مبارک ہوون 

میری روٹی دال تے چھڈ دے 

صابر علی صابر

من چوں پٹ کے پکدا بوٹا

من چوں پٹ کے پکدا بوٹا ​

لا بیٹھا واں شک دا بوٹا​

جِتھے صابرؔ بندا نپیا ​

اوتھے اُگیا اَک دا بوٹا​

صابر علی صابر

جیوندا نئیں اوہ جیہڑا چپ اے

جیوندا نئیں اوہ جیہڑا چُپ اے
ویکھو! کیہڑا کیہڑا چُپ اے
بول چندرئیے جِیبھے بول
پچھے سارا ویہڑا چُپ اے

صابر علی صابر

نین ملا کے ہوش آئی اے

نین ملا کے ہوش آئی اے
کتھے جا کے ہوش آئی اے
نھیرے دا گھٹ بھر بیٹھا ساں
سورج کھا کے ہوش آئی اے
مینوں یار بناون خاطر
بھیس وٹا کے ہوش آئی اے
اوہنوں تکیا ہوش چ نہیں ساں
کول بٹھا کے ہوش آئی اے
بے ہوشاں وچ ٹریا پھرناں
ہوش گوا کے ہوش آئی اے

صابر علی صابر

رنگت مہک نفاست اوہدے بلھاں دی

رنگت، مہک، نفاست اوہدے بُلھاں دی
ایسی تیسی کر دیندی اے پُھلاں دی
ساری عمر سزا بھگتنی پیندی اے
اکثر وقتوں پہلاں ہوئیاں بُھلاں دی
یاراں میرے گل دی پھاہی بنا لئی اے
میرے ولوں دتیاں گئیاں کُھلاں دی
کیہ کریے جی اچیاں لمیاں چهالاں نوں
نگری جے کر ہووے کوڑ پڑُلاں دی
رب دے ناں تے بندے ماری جاناں ایں
تیرے پنڈت فادر دی تے مُلاں دی

صابر علی صابر

تیرے اک اشارے تے

تیرے اک اشارے تے
کوئی زندگی وارے تے
سورج ڈُب کے مر جائے گا
جے توں وال کهلارے تے
بندے دے وِچ الله اے
بندا، بندا مارے تے؟
چوداں طبق سی دل اندر
قبضہ کیتا ای سارے تے

سوچ سہاگن ہو جاندی اے
جذبے ہونڑ کنوارے تے
قسمت ہار ای جاندی اے
بندا ہمت ہارے تے
دنیا پاگل کہندی اے
سوچاں دنیا بارے تے

صابر علی صابر