پیڑ پرانی جاگ پوے تے

 پِیڑ پرانی جاگ پوے تے

اکھ وچ اتھرو آ سکدا اے

اندر و اندر روون آلا

کُھل کے رولا پا سکدا اے

بلخ بُخارا چھڈ کے بندہ

واپس مُڑ کے جا سکدا اے

راشد مراد

بلھے شاہ اے کول تے نالے وارث شاہ دی ہیر

 بلھے شاہ اے کول تے 

نالے وارث شاہ دی ہیر

شیخ فرید تے میاں محمد 

دونواں دی جاگیر

جھولی بھر بھر دِتا مینوں 

مِٹھن کوٹ دے پیر

کڈھے جھلے نیں پنجابی

 کِڈھے جھلے نیں پنجابی 

غیراں آکھے لگ کے اپنی 

ماں بولی نُوں چھڈ دِتا نیں 

جس دی چھانویں رل بہندے سَن 

اوسے رُکھ نُوں وڈھ دِتا نیں 

ساری رات میں جھلیاں وانگوں ایدھر اودھر پھرناں

 یاداں دا ویہڑا

ساری رات میں جھلیاں وانگوں ایدھر اودھر پھرناں

وِچھڑ گئے نیں جہڑے سجن سب نوں یاد میں کرناں

کدی میں اُچا اُچا ہسنا، کدی میں کھل کے روناں

دن دے ویلے دل نوں کہنا ہنڑ میں انج نئیں کرناں

٭

دن دے ویلے دل نوں کہنا ہنڑ میں انج نئیں کرناں

شاماں ویلے فیر مین اوسے ویہڑے وچ جا وڑناں

ساری رات میں جھلیاں وانگوں ایدھر اودھر پھرناں

وِچھڑ گئے نیں جہڑے سجن سب نوں یاد میں کرناں

راشد مراد

مینوں میری ماں ورگی اے میری ماں دی بولی

ماں بولی

مینوں میری ماں ورگی اے، میری ماں دی بولی

ٹھنڈی مٹھی چھاں ورگی اے، میری ماں دی بولی

اکھاں نال میں چُمدا رہناں، سجدے جا جا اہنوں

بڑی پوِتر تھاں ورگی اے، میری ماں دی بولی

ماں بولی دی شان

ماں بولی دی شان 

ماں بولی نوں پیار کرن دا

مطلب ایہہ نئیں ہندا

ہور کسے دی ماں بولی

نئیں ساہنوں چنگی لگدی

جسراں ایس جہان دے اتے

اندر وڑ کے کیوں روندے او سڑکاں اتے آؤ

اندر وڑ کے کیوں روندے او سڑکاں اتے آؤ

ظالم وی تے سوں ناں سکن، ایناں رولا پاؤ

توپاں والے کہندے پھِردے لوکاں نوں اے راشدؔ

ڈانگاں سوٹے ہتھ وِچ پھڑ کے دہشت ناں پھیلاؤ

راشد مراد

دوروں دوروں ہر کوئی ویکھے

دوروں دوروں ہر کوئی ویکھے

اپنی اپنی اگ وِچ ایتھے

ہر کوئی سڑدا جاندا

دوروں دوروں ہر کوئی ویکھے

دوجے نوں کُرلاندا

پانی پانا دور دی گل اے

نیڑے نئیں کوئی جاندا

راشد مراد

ویہڑے وچ جد ماں نئیں رہندی

ویہڑے وچ جد ماں نئیں رہندی

ٹھنڈی مِٹھی چھاں نئیں رہندی

جتھے بہہ کے کُھل کے روئیے

انج دی کوئی تھاں نئیں رہندی

راشد مراد