آپنڑے نال دے دو چار بنڑا

 جدید پنجابی شاعری

آپنڑے نال دے دو چار بنڑا

کملیا!، نہ اُچے یار بنڑا

عاشقاں کدوں مزدوریاں کِیتیاں

عشق پال، یا گھر بار بنڑا

ایویں انہاں مُکنڑا کوئی نی

خاہشاں اگے دیوار بنڑا

ایویں گل دی گل اے پر سانوں کی

 جدید پنجابی شاعری

ایویں گل دی گل اے، پر سانوں کی

دنیا ادھی پاگل اے، پر سانوں کی

میں اج نوں اج ای آہناں واں

اوہ کہندا کل اے، پر سانوں کی

لوکی کہندے اس سرما پایا اے

مینوں پتہ چھل اے، پر سانوں کی

آ مڑ جلیے گراں گل یار سمجھ

 جدید پنجابی شاعری

آ مُڑ جُلیے گراں، گل یار سمجھ

محفل ڈُھکدی اے تاں، گل یار سمجھ

سانجھے ہاسے تے سوگ، خالص مٹی تے لوگ

ٹھنڈے رُکھاں دی چھاں، گل یار سمجھ

دھمی کُکڑاں دی پانگ، فِر چِڑیاں دا ساہنگ

شامی بولدے نے کاں، گل یار سمجھ

مر کے کم سر جاندا اے

 مر کے کم سَر جاندا اے

جہیڑا ڈبدا تَر جاندا اے

اکھیاں داہ کُھوہ روز گڑیناں

روز فر ای بھر جاندا اے

اوہ مڑ آپنڑے گھار نئیں ویندا

جیہڑا تیرے دَر جاندا اے

رنگ چٹا تے اکھ کالی یار اخیر اے

 رنگ چِٹا تے اکھ کالی، یار اخیر اے

زُلف کُنڈل بُلاں تے لالی، یار اخیر اے

چن توں سوہنڑا، پُھلاں توں مِٹھا

نال آواز مثالی، یار اخیر اے

اوہ منگے گُلفام، میں عاماں چوں عام

اوتوں جیب وی خالی، یار اخیر اے