روندا کیوں نہ چوکھے چر توں دل تے ایویں بھار جیہا سی

 جدید پنجابی شاعری

روندا کیوں نہ چوکھے چر توں دل تے ایویں بھار جیہا سی

اوہنوں تے کجھ نفرت سی پر مینوں تے کجھ پیار جیہا سی

سجن نہیں سی پر میں اوہنوں اس لئی گھٹ گھٹ ملدا ساں

اوہدا اٹھنا بہناں بالکل سارا میرا یار جیہا سی

سلیم دلاوری

لنگھیاں نے سر توں بھاویں ظلم دیاں گڈیاں

 لنگھیاں نے سر توں بھاویں ظلم دیاں گڈیاں

سچ آکھن والیاں میں عادتاں نہیں چھڈیاں 

ظلم نے اج پھیر اوہدے زرفاں نوں للکاریا

جس دے اگے ویلیاں گن گن لکیراں کڈھیاں

آس دا سورج پتہ نہیں پنگھرے گا کس گھڑی

پاغلاں دے وانگ دیکھاں روز چک چک اڈیاں

ڈردا ہویا چپ کر جاواں کاہدے لئی

 ڈردا ہویا چپ کر جاواں کاہدے لئی

ایویں جیندے جی مر جاواں کاہدے لئی

ایہہ تے ہتھیں لا کے سر چا دینا ایں

میں تے ویری دے گھر جاواں کاہدے لئی

مینوں تے فیر میری سوچ ای لو چھڑنا ایں

کیتی گل توں میں ہر جاواں کاہدے لئی

ہاریاں ہوئیاں سوچاں نوں کیوں مڑ مڑ پیا ازماؤندا ایں

  ہاریاں ہوئیاں سوچاں نوں کیوں، مڑ مڑ پیا ازماؤندا ایں

ظالم خاطر ظالم بن جا،۔ جے کر بچنا چاہؤندا ایں

اک دن تینوں ڈوب دینا اے، تیری اس ہمدردی نے

میں سنئیں توں سپاں نوں وی، اج کل دودھ پلاؤندا ایں

اپنے ولوں دیکھ لے ہر اک، انج ہی اکھیاں بھریا اے

جھلیا سجنا! سجناں نوں توں، کاہنوں پیا ازماؤندا ایں

ویری جان دا اے پر اوہ لاکاں ہار نہیں کردا

 ویری جان دا اے پر اوہ لاکاں ہار نہیں کردا

میں آواں وار تھلے وی تے اُکا وار نہیں کردا

سلیم! اس گل نے مینوں تے جیوندا مار دتا اے

اوہ مینوں پیار تے کردا اے پر اظہار نہیں کردا

سلیم دلاوری

اوکھا سہی پر میری منوں ایہہ وی کم سرکار کرو

اوکھا سہی پر میری منوں ایہہ وی کم سرکار کرو

نِکے وَڈے  سبھناں دے لئی، اِکو جناں پیار کرو

جہڑے بھاء وی لبھے سجنو! حق میں لے کے جانا اے

ایویں میرا دل نہ ڈھاؤ،۔۔ ایویں نہ تکرار کرو 

میں آں ویلا، میرے منہ تے سچی گل ای رہندی اے

ہمت ہے جے تاں پھر آؤ، مینوں وی سنگسار کرو

سلیم دلاوری

ہوٹھاں اتے چپ دا پہرہ پیریں پا زنجیر گیا

 ہوٹھاں اُتے چُپ دا پہرہ، پیریں پا زنجیر گیا

سَدھراں دی مُٹیار دی چُنی کر کوئی لِیرو لِیر گیا

کہڑے پُھل دی تانگھ نے تینوں، ادھ مویا کر دِتا اے 

وِچ بہاراں بل بل تیرا رونا سینہ چیر گیا

کل دی ٹکر وِچ جو مریا، دنیاں والے جانن کی

تاج کیہدا سی، پُتر کیہدا، کس دا سوہنا ویر گیا

ہاریاں ہوئیاں سوچاں نوں کیوں

ہاریاں ہوئیاں سوچاں نوں کیوں، مڑ مڑ پیا ازماندا ایں

ظالم خاطر ظالم بن جا، جے کر بچنا چاہندا ایں

اک دن تینوں ڈوب دینا اے، تیری اس ہمدردی نے

میں سنیائے توں سپاں نوں وی، اج کل دُدھ پلاندا ایں

سلیم دلاوری