کھٹ کے لیاندیاں ہاواں

 جدید پنجابی شاعری

بارھیں برسیں کھٹن گیا

تے کھٹ کے لیاندیاں ہاواں

ویڑھے چھنکاندی پھراں

میں چُوڑے والیاں باہنواں

انجم قریشی

تے کھٹ کے لیاندا وچھوڑا

 جدید پنجابی شاعری

بارھیں برسیں کھٹن گیا

تے کھٹ کے لیاندا وچھوڑا

لیکھاں تے زور ساڈا

نہ بہتا نہ تھوڑا

انجم قریشی

تے کھٹ کے لیاندے ہاسے

جدید پنجابی شاعری

بارھیں برسیں کھٹن گیا

تے کھٹ کے لیاندے ہاسے

خوشیاں دے ڈھول وجدے

پئے وجدے چارے پاسے

انجم قریشی 

کھٹ کے لیاندا چانن

 جدید پنجابی شاعری

بارھیں برسیں کھٹن گیا

تے کھٹ کے لیاندا چانن

چنگیاں دے پُت جیون

جیون تے جوانیاں مانن

انجم قریشی

کنج میں دساں ربا سچیا

 کِنج میں دساں

کِنج میں دساں ربا سچیا

کون اے میری روح چ رچیا

کس دا بھانبڑ اندر مچیا

کیہڑا لاون آندراں پچیا

کیہ کُھنجیا تے کیہ کیہ بچیا

مینوں بہن دی تھاں کوئی لبھدی نہیں

 تیرے گھر

مینوں بہن دی تھاں کوئی لبھدی نہیں

تیری دھرتی میرے رب دی نہیں

ایہہ سوچ میری اے سبھ دی نہیں

ہر بُوہے اگے کندھ جیویں

ہر باری باہروں بند جیویں

کاہدی اے دھتکار نی مائے

 دُوجا پاسا

کاہدی اے دُھتکار نی مائے

کیوں نہ اُتراں پار نی مائے

جو چاہواں مل جائے نی مائے

دھرتی وی ہل جائے نی مائے

لاوے تے کوئی ہتھ نی مائے

پاوے تے کوئی نتھ نی مائے

ربا اپنی خیر منائیے اپنا لکھیا آپ ہی پڑھئے

 ربا اپنی خیر منائیے

اپنا لکھیا آپ ہی پڑھئے

تے آپ نوں ہی سنائیے

ربا اپنی خیر منائیے

ربا دل نوں سانبھ کے ٹرئیے

اپنے رستے پئے جایئے

کسے لئی پچھانہہ نہ مڑئیے

ربا دل نوں سانبھ کے ٹرئیے

ربا عشق کسے نہ ہوئے

ورھیاں لنگھے اکھ لگیاں

تے ورھیاں لنگھے سوئے

ربا عشق کسے نہ ہوئے

ربا اپنا سکھ نہ چھڈئیے

اک جنڈری، ایک وار حیاتی

دکھ دا گاٹا وڈئیے

ربا اپنا سکھ نہ چھڈئیے

ربا پیار کدے نہ پائیے

بے قدرے، بے ویہتے جیہاں توں

کیوں پئے جند گوائیے

ربا پیار کدے نہ پائیے

ربا یار دی مورت ڈھائیے

اپنی مرضی ٹر جائیے

تے اپنی مرضی آئیے

ربا یار دی مورت ڈھائیے

انجم قریشی

فیر کیہ ہویا ہتھوں چھٹیاں ونگاں ٹٹیاں

 فیر کیہ ہویا

ہتھوں چھٹیاں

ونگاں ٹٹیاں

نالی سُٹیاں

ریجھاں مُکیاں

جھانگاں سکیاں

بیجیا کھٹیا

کُوڑ ای وٹیا

مڈھوں پٹیا

تُھک کے چٹیا

فیر کیہ ہویا!

لہو دا رنگیا

ہجر دا ڈنگیا

ویلا بھاری

کھنج گئی واری

کوئی نہ ڈھاری

تتا لیکھا

بُھل بھلیکھا

رولا کھچ اے

جھوٹ ای سچ اے

فیر کیہ ہویا

دُکھ نیں لکھاں

بھِجیاں اکھاں

اتھرو جل تھل

مرنا ہر پل

ہتھیں دتیاں

دندیں چِتھیاں

ہون نہ ڈھلیاں

نیہاں ہلیاں

اُڈھن کھیلیاں

فیر کیہ ہویا

انجم قریشی