قلم سیں ہوندی نئیں بیت بازی

 کلاسیکی پنجابی شاعری

قلم سیں ہوندی نئیں بیت بازی

اِتھے قلم نالے قلم دان بند اے

صاحبِ فکر دا ہے وے مقام ایسا

جتھوں عقل دی گزر گزران بند اے

جتھے کِھلردے پٙر پٙروازیاں دے

ناقص واسطے اوہ کوہان بند اے

فکر دی ہوندی پرواز اچی

 کلاسیکی پنجابی شاعری

فکر دی ہوندی پرواز اُچی

عقل زیرِ زمین نادان بند اے

کاتب قلم سیں کئی سر قلم کر گئے

شعر وچ شعور دی جان بند اے

موضوع دیوے او کیویں سخن تائیں

گرد نقطیاں دے نقطہ دان بند اے

رعیت نوعیت دو پس پردہ

 کلاسیکی پنجابی شاعری

رعیت نوعیت دو پس پردہ

سخن سوختہ مُہمل ملکوت بند اے

ہائل دِل دلالت قبور کاخے

ظرف صمیم کرتوت بند اے

اثر عبصر عزیمت عزائم عالم

جبر جبر مالیدِ بروت بند اے

فکر دی ہوندی پرواز اچی

 کلاسیکی پنجابی ہندکو شاعری

فکر دی ہوندی پرواز اُچی

عقل زیرِ زمین نادان بند اے

کاتب قلم سیں کئی سر قلم کر گئے

شعر وچ شعور دی جان بند اے

موضوع دیوے او کیویں سخن تائیں

گِرد نقطیاں دے نقطہ دان بند اے

الف اول دے روز میثاق والے

 کلاسیکی پنجابی شاعری

الف اول دے روز میثاق والے

پیدا کیتا ای کن دا فرمان کہہ کے

دتا ملکاں نوں حکم سجود والا

میرا آدم خلیفہ انسان کہہ کے

کیتی دیر نہ فوراً ملک بولے

سبحان اللہ واہ مہربان کہہ کے

صدق نال ہر چیز خدا توں منگ

 کلاسیکی پنجابی ہندکو شاعری

صِدق نال ہر چیز خدا توں منگ

کسے غیر دے در تے سوال نہ کر

لالچ حِرص دے مغر پہ کے

گُنہ گار بنڑنیں دا خیال نہ کر

اک اک ساہ حیاتی دا قیمتی اے

اس نوں غلط جا کے استعمال نہ کر

ادیب لاچارگی ظاہر کردے

 کلاسیکی پنجابی ہندکو شاعری

ادیب لاچارگی ظاہر کردے

اسمِ حق نوں کرن بیان مشکل

مجلس وچ شعراء بھی لرز کہندے

اتھے کھولنے قلم دیوان مشکل

صاحب ذکر اذکار نوں چھوڑ کے تے

ساکت ہوئے وچ راہ آسان مشکل

عبرت آسائش دے دیس جاگی

کلاسیکی پنجابی ہندکو شاعری

عبرت آسائش دے دیس جاگی

صورت ایسی وہ جہڑی دیکھان مشکل

راگ رنگ رباب دے تار ٹٹ گئے

تارِ عشق نوں جوڑ و جان مشکل

کئیاں راگیاں راگ دے تان جوڑے

ذکر یار دا کرن کران مشکل

قلم سیں ہوندی نئیں بیت بازی

 جدید پنجابی شاعری

قلم سیں ہوندی نئیں بیت بازی

اِتھے قلم نالے قلم دان بند اے

صاحبِ فکر دا ہے وے مقام ایسا

جتھوں عقل دی گزر گزران بند اے

جتھے کِھلردے پٙر پٙروازیاں دے

ناقص واسطے اوہ کوہان بند اے

صومعہ وچ پڑھے نماز صوفی

 جدید پنجابی شاعری

صومعہ وچ پڑھے نماز صوفی

ایہہ جلال تے شرف اے پان مشکل

معتمد، معتکف، معترف ہو گئے

صوفیانہ ایہہ جوڑ سجان مشکل

گئے منزل بہ منزل مقصود بُھل گئے

منصرف منصوبے بنان مشکل

ب بزم ہے ہک دے دیوانیاں دی

 کلاسیکی پنجابی ہندکو شاعری

ہندکو دی ووہٹی دا سائیں

ب۔ بزم ہے ہک دے دیوانیاں دی

عیش ماتم ہے اُناں پردھانیاں دی

رکھدے سارے تاثیر پروانیاں دی

تو مت سمجھ بے ہوش بیکار وجدی

خبردار بے ساز نہ ساز ہووے

طلسمات نگہ کمال کردی

 کلاسیکی پنجابی ہندکو شاعری

طلسماتِ نِگہ کمال کردی ہو گئی حیرت دے نال زبان بند اے

عین ضابطے اندر حیات ساری کُھلے در و دیوار مکان بند اے

ڈُب گے تصور دی تہہ تلے موجزن تے خونی طوفان بند اے

اِس دل دے نُکتے دے وچ سائیاں اے زمین بند اے آسمان بند اے

سائیں احمد علی

کس نے دا ساز ایجاد کیتا

 کلاسیکی پنجابی ہندکو شاعری

کِس نَے دا ساز اِیجاد کیتا

چرخ چاڑھا کس نے خراد کیتا

کس دے درد نے صاحبِ فریاد کیتا

کس دی بنسری وچ سنسار وجدی 

جس نے چوب تراشی او نجار کیہڑا 

جس نے تار کیہڑی او لوہار کیہڑا

الف اللہ نے اجیا تنوں حسن دتا

 کلاسیکی پنجابی ہندکو شاعری

الف اللہ نے اجیا تِنوں حُسن دِتا

کدو توڑی تُو اس تے بادشاہی کرسیں

جدو توڑی ایہ حُسن ہیھ پاس تیرے

کتنے دلاں دے نال آشنائی کرسیں

مارے خوف دے ہتھ نی لا سکناں

او بے وفا تُو بے وفائی کرسیں

جلے دے جسم وچوں آہ نکلے

جلے دے جسم وچوں آہ نکلے

ہے امید کہ سارا جہان سڑ جائے

لگے اگ سمندراں ٹاپواں نوں 

سنے تاریاں زمین آسمان سڑ جائے

اے واعظ مسئلے سنڑا بے شک لہجہ تلخ طبیعت دے نال نہ رکھ

اے واعظ مسئلے سنڑا بے شک

لہجہ تلخ طبیعت دے نال نہ رکھ

دُکھے آپڑیں پراۓ دا دل جس سی

مدِ نظر کوئی اجیہا سوال نہ رکھ

بخشن ہار خبرے بخش گناہ دیوے

تُو دوزخ دی اگ ایتھے بال نہ رکھ

سائیاں توں آپنڑا آپ سنواردا جا

بد عمل دی بدی دا خیال نہ رکھ

سائیں احمد علی

کہندا سائیں او قاتلا! نوش کر لے میرے خون دے ساغر شراب بدلے

روز بروز دے سوز کولوں

اک ای روز جلا اس عذاب بدلے

شہسوار کاسے میرے دیدیاں دے

زیرِ پا رکھ لے تُو رکاب بدلے

ذائقہ دنیا دا اگر تُو چاہنا ویں

کر کباب دل میرا، کباب بدلے

کہندا سائیں او قاتلا! نوش کر لے

میرے خون دے ساغر شراب بدلے

سائیں احمد علی

الٹی خواب دی ہوندی تعبیر میری

چڑھا رنگ مقدر دے نقش اتے

کُند عقل دی ہو گئی شمشیر میری

جو میں سوچنا واں اس دا الٹ ہوندا

الٹی خواب دی ہوندی تعبیر میری

کردی خزاں پئی چمن ویران میرا

جاندی پیش نہ کوئی تدبیر میری

روشن خوشی دے سائیاں چراغ بجھ گئے

سیاہ خال جد ہو گئی تقدیر میری 

سائیں احمد علی

دوش نبی تے ہو کے سوار کھیلے

حالتِ نماز تے شہِ خوباں

فخر نال چڑھ صاحبِ اسرار کھیلے

کردے سجدہ طویل سردار میرے

تیری پُشت پہ سید سردار کھیلے

کدی مہرِ نبوت نال لپٹ کے تے

کدی زلفاں نوں دے کے پیار کھیلے

ساہیاں شان اے میرے حسینؓ دی اے

دوشِ نبیﷺ تے ہو کے سوار کھیلے

سائیں احمد علی

لوک کیوں مینوں بدنام کردے نہ مست آں تے نہ ملنگ آں میں

لوک کیوں مینوں بدنام کردے

نہ مست آں تے نہ ملنگ آں میں

سائیاں عشق پرستی اے مذہب میرا

جیہڑا رنگ رنگے اوئی رنگ آں میں

سائیں احمد علی