ماں میں تینوں سکھ دینے سن

 جدید پنجابی شاعری

ماں میں تینُوں سُکھ دینے سن

ماں

میں اپنے جمن توں وی پہلوں

تیرے کول رہیا ساں

ماں

میں پیدا ہون توں پہلاں

تیرے جسم دی رت پیتی سی

صبر دا پیناں پانی سکھ لے

  جدید پنجابی شاعری

صبر دا پیناں پانی سِکھ لے

سُکی مِسی کھانی سِکھ لے

کالے چٹے وال نیں ہو گے

تیتھوں اُچے بال نیں ہو گے

گل تے ہون سیانی سِکھ لے

رُسے ساک منا لا سارے

کی کرنا حیاتی دا جے مر کے حضوری اے

 عارفانہ کلام حمد نعت منقبت

کی کرنا حیاتی دا جے مر کے حضوری اے

سانواں دے لئی آقاﷺ دیدار ضروری اے

میں مرن توں پہلے ای مر جاواں اے جی کردا

جے آقاﷺ گدا وِچکار انج مُکدی دوری اے

میرے آخری ویلے جے سرکارﷺ ملن آون

فیر آکھے گا جگ سارا مُکھ میرا وی نُوری اے

وچ قرآن حضور دے بارے باتاں نیں

 عارفانہ کلام حمد نعت منقبت

وچ قرآن حضورﷺ دے بارے باتاں نیں

دوہڑے، ڈھولے، ماہیے، نالے نعتاں نیں

رب فرمایا والضحیٰ دا چہرہ اے

اس چہرے وجہُ اللہ اُتے سہرا اے

زُلفاں نیں واللیل کہ کالیاں راتاں نیں

قسم خدا نیں چائی نسبت سوہنے دی

جدوں راہ وچ بیریاں ککراں نیں فر ہر اک خار توں بچاں کیویں

 جدید پنجابی شاعری

پنجابی اکھر

جدوں راہ وچ بیریاں ککراں نیں فر ہر اک خار توں بچاں کیویں

چوکیدار ملے نیں چوراں ناں میں چھری تلوار توں بچاں کیویں

سب اپنے دشمن ہوئے نیں تائیوں نین نمانے روئے نیں

جدوں سجن ویری ہو جاون فیر لُکی یلغار توں بچاں کیویں

جہناں فیصلہ دینا وِک گے نیں اوہ پہلوں ای سب کجھ لکھ گے نیں

جہنی مرضی جان لگا دیواں پئی دسدی ہار توں بچاں کیویں

پٹھی مت دا مطلب دساں

 پُٹھی مت دا مطلب دساں

بھیڑی لت دا مطلب دساں

ہتھ وچ ہتھ تے دے دتا ای

ہتھ وچ ہتھ دا مطلب دساں

اک تُنکا نئیں جھلیا جاندا

نک وچ نتھ دا مطلب دساں

جھوٹھے وعدے میرے نال

 جھوٹھے وعدے میرے نال

یاری چار چفیرے نال

دور دلدر ہو گئے نیں

سجن دے اک پھیرے نال

دیوا مرشد کیتا اے

لڑدا رہناں نھیرے نال

نئیں ماڑا ویکھ للکاری دا

 نئیں ماڑا ویکھ للکاری دا 

نئیں سدھا ویکھ کے چاری دا

جے ہوئیے بھیناں والے تے 

نئیں کسے دی بھین نوں تاڑی دا

جہڑا غلطی اپنی من لیندا

نئیں اس نوں فیر ہے ماری دا

میرے ورگا تیرا حال وی ہو سکدا اے

 میرے ورگا تیرا حال وی ہو سکدا اے

ایہ سارا کُجھ تیرے نال وی ہو سکدا اے

میری من تے میریاں ساہواں لیندا جا

اگلے شہر ہوا دا کال وی ہو سکدا اے

تُوں متھے محراباں پا کے راضی ایں 

اگے کوئی ہور سوال وی ہو سکدا اے

شبیر حسین بٹ

جو نئیں چاہندے کرنا پیناایں

 جو نئیں چاہندے کرنا پیناایں

فیر چنہاں وچ ترنا پیناایں

روز دیہاڑے مر نئیں ہُندا

اک واری تے مرنا پیناایں

ہُن کیوں ہوکے ہانواں بھرناایں

جو کیتا ای بھرنا پینایں

دل دا انج گزارا کوئی نئیں

 وعدہ کوئی نئیں، لارا کوئی نئیں

دل دا اِنج گزارا کوئی نئیں

تیرے باہجوں صبر نئیں ہُندا

صبراں باہجوں چارہ کوئی نئیں

منتاں ترلے مک گئے سارے

 مِنتاں ترلے مُک گئے سارے

اکھ وِچ ہنجُو سُک گئے سارے

اوہنے اکھ پرتا کے ڈِٹھا

آؤندے ساہ وی رُک گئے سارے

سجناں ہَس کے حال کیہ پُچھیا

جنے دُکھ سی، مُک گئے سارے

شبیر حسین بٹ