توں دنیا دے باغ دا مالی سبھ دا داتا سبھ دا والی

پنجابی عارفانہ کلام حمدیہ کلام

تُوں دُنیا دے باغ دا مالی

سبھ دا داتا سبھ دا والی

دو جگ تائیں پالن والا

ہر آفت نُوں ٹالن والا

ہر شئے تے لکھیا ناں تیرا

دم دم چرچا تھاں تھاں تیرا

نیں جیون دی وگدی جاوے

نیں جیون دی وَگدی جاوے

ڈُبدا سُورج چڑھدا سُورج

اِک دن جاوے اِک دن آوے

پَلاں دی کِن مِن کِتھوں وَسّے

کوئی نہ سمجھے کوئی نہ جانے

دُور پئیا کوئی کِھڑ کِھڑ ہَسّے

کیہڑے شوہ دریا وِچ پیندی

گَھٹدی وَدھدی، وَدھدی گَھٹدی

رُڑھدی رُڑھدی، ڈِگدی ڈھیندی

پَل پَل جِندڑی مُکدی جاوے

چڑھدا سُورج ڈُبدا سُورج

نیں جیون دی سُکدی جاوے

بشیر منذر

الھڑ بلھڑ باوے دا

الھڑ بلھڑ باوے دا

باوا ڈھول وجاوے گا 

باوی گیت سُناوے گی 

رُت کنکاں تے آوے گی 

کھیتاں دے وَل جاوے گا 

باوا کنک لیاوے گا 

باوی بہہ کے چَھٹے گی 

چَھٹ بھڑولے سَٹے گی 

باوا تَک تَک ہَسے گا 

باوی دے مَن وَسے گا 

مُنا شور مچاوے گا 

اِک چٹاکا کھاوے گا 

باوی لوری گاوے گی 

مُنے نُوں گَل لاوے گی 

مُنا میرا رووے نہ 

مُنے نُوں کُجھ ہووے نہ 

بشیر منذر

چھتی تے پڑچھتی اے

نتیجے دا دن

چھتّی تے پڑچھتّی اے 

مارچ دی اج اکتّی اے 

منڈے آؤندے جاندے نیں 

دَب کے رولا پاندے نیں 

وڈا اے، کوئی نِکا اے 

ڈِھلا اے کوئی ترِکھا اے 

کوئی بڑا پڑھاکُو اے 

کوئی نِرا پٹاکُو اے 

مُنشی کاغذ پھولے گا 

اج نتیجہ بولے گا 

ہسے گا کوئی رووے گا 

خوب تماشہ ہووے گا 

بشیر منذر

اک دو تِن چار

اک دو تِن چار 

بولو مُنڈیو وار و وار 

پنج، چھ، ست، اٹھ 

منشی آیا لے کے لٹھ 

چھ ست اٹھ نوں 

بیجی کنک تے اگے جوں 

بشیر منذر

میں چنگا انسان بناں گا

نیانے دا عزم

میں چنگا انسان بناں گا 

اپنے وطن دا مان بناں گا 

پُھلاں کولوں لے کے ہاسے 

ونڈاں گا میں سارے پاسے 

نکیاں وڈیاں لئی ہر ویلے 

خُوشیاں دا سامان بناں گا 

میں چنگا انسان بناں گا 

راہیاں نوں دساں گا راہوں 

بھائیاں دے لئی بناں گا بانہواں 

اَنھیاں مُوریاں تے مجبوراں 

دے میں نین پران بناں گا 

میں چنگا انسان بناں گا 

بشیر منذر

پیارا دیس جھم جھم کردی دھرتی ایہدی

پیارا دیس

جھم جھم کردی دھرتی ایہدی، گھم گھم وگدے پانی 

کتے پھرن خُشبو دیاں پریاں کتے پھرے رُت رانی 

جنت دا خوشرنگ نظارا میرا تیرا دیس 

اجلا اجلا پیارا پیارا میرا تیرا دیس 

بشیر منذر

دیس عرب دا اک شہزادہ

نعتیہ اشعار 

دیس عرب دا اِک شہزادہ 

بھولا بھالا ساد مرادہ 

موڈھے اوہدے کملی کالی 

چال انوکھی، شان نرالی 

حُسن سمندر سیرت اوہدی 

نُور منارا صورت اوہدی 

نرم طبیعت، مُنہ دا مِٹھا 

کِتے نہ اوہدے ورگا ڈِٹھا 

بشیر منذر

توں دنیا دے باغ دا

حمدیہ اشعار 

تُوں دُنیا دے باغ دا 

سبھ دا داتا سبھ دا والی 

دو جگ تائیں پالن والا 

ہر آفت نُوں ٹالن والا 

ہر شئے تے لکھیا ناں تیرا 

دم دم چرچا تھاں تھاں تیرا 

جس نُوں چاہویں عزت دیویں 

جس نُوں چاہویں ذلت دیویں 

بشیر منذر