پیار وچ ہوندی نہیں رہائی میرے دوستا

 جدید پنجابی شاعری

پیار وچ ہوندی نہیں رہائی میرے دوستا

بچ جا توں اہندے چے بھلائی میرے دوستا

شہر سارا اگ دی لپیٹ وچ آگیا

شہر وچ اگ کہنے لائی میرے دوستا

ہر کسے روگ دی دوائی لبھ جاندی اے

لبھدی نہیں بھکھ دی دوائی میرے دوستا

سپیکر تاں چلایا اے

 جدید پنجابی شاعری

سپیکر تاں چلایا اے

ہزار روپیہ آیا اے

جنت جانا چاہندا اے

حوراں نے بلایا اے

ڈاکٹر جوگے پیسے نہیں

پانی دم کروایا اے

تیتھوں دکھ لکانا نئیں

 جدید پنجابی شاعری

تیتھوں دکھ لکانا نئیں

دسیا وی تے جانا نئیں

اپنے آپ چ رہنا واں

دوجا ہور ٹکانہ نئیں

خالی جھولی آیاں جی

خالی جھولی جانا نئیں

چھڈ گئی اے پرچھائی مینوں

 جدید پنجابی شاعری

چھڈ گئی اے پرچھائی مینوں

مار نا دے تنہائی مینوں

اج قیامت تے نہیں کدھرے

تیری یاد نہیں آئی مینوں

میں رسماں دے گھیرے وچ آں

سمجھیں نا ہرجائی مینوں

جناں چر میں پیار تجربہ کیتا نہیں

 جدید پنجابی شاعری

جناں چر میں پیار تجربہ کیتا نہیں

اودوں تیکر شعر دا مصرع کیتا نہیں

اُوہنے ڈیرے بہہ کے پرھیاں کیہ کرنی

جہنے حالے حقہ تازہ کیتا نہیں

قیس دی گدی اُتے جہڑا بہہ جاوے

حالے تک کوئی ماں نے پیدا کیتا نہیں

سن لو کنج دی مشکل وچ آں

  جدید پنجابی شاعری

سن لو کنج دی مشکل وچ آں

میں لوڑاں دی دلدل وچ آں

جھوٹا شاہی محل دے وچ اے

میں سچا واں مقتل وچ آں

کل ساں تہذیباں دے موڈی

اج بے گانی رہتل وچ آں