پاکستانی،پنجابی، سندھی، بلوچی، پشتو، ہندکو، پوٹھواری،کشمیری، پہاڑی، گوجری، شینا، سرائیکی، براہوی زباناں دی شاعری دے سوہنے، سجرے تے رنگلے پھلاں نال سجیا ہویا شعری گلدستہ Punjabi, Sindh, Blochi, Pushto, Hindko, Pothwari, Kashmiri, Pahari, Gojri, Shina, Saraiki, Brahavi & other, regional, poetry
جدید پنجابی شاعری
میں جس لوک بھلائی خاطر اپنا آپ اُجاڑ لیا
اس جگ دے لوکاں نے مینوں نیزے اُتے چاڑھ لیا
جہڑا دِیوا بال کے اپنے ویہڑے نوں رُشنایا سی
اوہدی لاٹ دے کارن میں ہی اپنے گھر نُوں ساڑ لیا
میں اوہ رُکھ ہاں جس دی چھاویں، جہڑا بیٹھا اُسے نے
ٹُردے ویلے پتھر مار کے، میرا ہی پھل جھاڑ لیا
جدید پنجابی شاعری
سورج چن نوں پیار کراں میں عارف دلوں بھی جانوں
فیر وی کیوں نہیں اوہ کردے، نھیرا مِرے جہانوں
وِچھڑے سجّن جگ وِچ کیہنے، دیکھے مُڑ کے آؤندے
تیر اوہ سدا دُراڈے ڈِگے، نکلے جہڑا کمانوں
پتھر اُتے لِیک سمجھ تُوں، میرے ایس بچن نوں
انکھی کدے اوہ قول نہ ہارن، کڈھن جدوں زبانوں
جدید پنجابی شاعری
میرے بولاں دے چن سورج چمکن جنگل باراں وچ
رات دے راہی رستہ ٹولہن اوہناں دے لشکاراں وچ
جہڑے دھاڑویاں نوں پنڈوں، باہر کڈھن نکلے سن
میرا انکھی پُتر وی سی، اوہناں شہ اسواراں وچ
میں سجناں دی دوری کارن، ات کرمایا رہناں ہاں
کونج وچھڑ کے ڈاروں ہووے، کیویں موج بہاراں وچ
لوکائی دے سینے اندر
سچ ہر پل کرلاوے
لج آوے مینوں ایہہ کہندے
بولن جھوٹھ اخباراں
عارف عبدالمتین
میں جد اوہدا در کھڑکایا
اک دردی پرچھاواں
نیناں دے وچ ہنجھو لے کے
آیا باہر مکانوں
عارف عبدالمتین
